Mystery Repeats

In Japan waren ze twee jaar geleden eerder overtuigd van de kwaliteiten van het Nederlandse hiphopduo Pete Philly & Perquisite dan hier. Wellicht had dat te maken met het feit dat Philly niet in het Nederlands rapt, of misschien moesten we hier gewoon even wennen aan de buitengewoon ingehouden, weinig explosieve productie die van ieder effectbejag gespeend was. Inmiddels geldt hun debuut Mindstate als een van de betere Nederlandse popplaten van de laatste vijf jaar, en geniet het duo een puike live-reputatie, ook omdat ze durven afwijken van het gangbare hiphoppad door zich als echte band te presenteren. Dat laatste maakt hun tweede plaat ook zo avontuurlijk. Mystery Repeats is een nog rijkere en gevarieerdere plaat dan het debuut, omdat vooral aan arrangementen en productie zoveel zorg is besteed. Pete Philly is soepeler gaan rappen, maar de werkelijke groei zit 'm in de productionele veelzijdigheid. De arrangementen leunen voortdurend tegen jazz aan, wat de plaat op een verraderlijke manier doet voortkabbelen. Wat? Een rapper die niet boos klinkt, en beats die je met de vingers doen meeknippen in plaats van je vuisten te doen ballen? Precies, en toch houdt het duo met al hun gastmuzikanten de aandacht vast en valt er volop te genieten van de knap geconstrueerde samples, de soepele baslijnen en de lekker lome flow.