Dowland, Byrd en Purcell

Als je achternaam Engeltjes is en je kiest desondanks voor een loopbaan als countertenor heb je wel wat waar te maken. Dat doet Maarten Engeltjes dan ook op zijn debuut-cd. De in 1984 geboren zanger zingt al bijna twintig jaar; hij begon als vierjarige in een jongenskoor. Sinds hij de baard in de keel kreeg, tien jaar terug, heeft hij zich gespecialiseerd als kopstemzanger. De gevolgen, nu vastgelegd door het recent opgerichte label Dutch Record Company, zijn meer dan luisterrijk. Engeltjes heeft hiervoor een bloemlezing uit het werk van John Dowland, William Byrd en Henry Purcell bijeengebracht die voornamelijk bestaat uit overbekende liederen, zoals Flow, my tears, In darkness let me dwell. Dat maakt niks uit, want hij zingt zo overtuigend en zo mooi dat ze als nieuw klinken. Er is veel rouw en droefenis, zoals Byrds lamentatie Ye sacred muses, waar Engeltjes je na meer dan vierhonderd jaar nog de tranen in de ogen laat springen om de dood van componist Thomas Tallis. Maar enkele vrolijke noten ontbreken evenmin als de grillige, opera-achtige tournures die Purcell in zijn liederen maakt. Engeltjes verleent dat alles met zijn stralende timbre en zijn door een goede techniek geschraagde dynamische beheersing een aanstekelijke lichtheid. Luitenist Yasumori Imamura en klavecinist Jory Vinikour, doen tussendoor elk een solostukje, en het slechts voor twee Byrdstukken opgetrommelde gambaconsort zet die wel in een meerstemmige gloed. De titel van een van Dowlands liederen beschrijft het effect adequaat: Behold a wonder here.