Music of the Comedian Harmonists

Sinds de film die tien jaar geleden aan ze gewijd werd, is de naam van de Comedian Harmonists een begrip. Het groepje van vijf zangers en een pianist beleefde in het Berlijn van de jaren twintig een korte glorietijd, met hun aansprekende mix van jool, sentiment en een vorm van samenzang die we tegenwoordig om en nabij zouden aanduiden als close harmony. Twee jaar geleden trad er op het Amsterdamse Grachtenfestival voor de gelegenheid ook zo'n herengroepje op, dat toen nog geen naam had, en een ad hoc-karakter had maar dat heeft sindsdien vastere vorm aangenomen onder de naam Frommermann, zo genoemd naar Harry Frommermann, de oprichter van de Comedian Harmonists. Die vaste vorm heeft behalve in optredens ook zijn beslag gekregen in een cd. Omdat die vooral de pronkstukken uit het repertoire van de Harmonists bevat zal hij wel weer enig in zijn soort blijven. Enig is hij hoe dan ook. In negentien nummers passeert een glorieuze afwisseling van sentimenten en stijlen. Franse chansons worden geflankeerd door exotische quasi-Spaanse of -Arabische klanken. Tegenover kolderliedjes als Der Onkel Bumba aus Kalumba of het loflied op Mein kleiner grüner Kaktus staan onvervalst romantische liedzettingen en zelfs een Nederlandstalige bewerking met onnavolgbare tussenteksten als Rikketik flik flak smik smak dikke mik, Iene miene Frommermann de baas. Het ligt natuurlijk tegen de camp aan en het zou zelfs melig zijn als het niet allemaal zo subliem gedaan was. De harmonieën mogen niet vooruitstrevend zijn, binnen elk liedje worden de variatiemogelijkheden met vernuft benut. De zes zangers mengen subliem en zingen genotvol synchroon. De niet helemaal evenwichtig verdeelde solokwaliteiten en een opname waarin de vocalen soms in het nauw worden gedreven door de piano doen misschien iets af aan de perfectie, maar niet aan de genietbaarheid van deze verrukkelijke cd.