Monteverdi: Madrigali guerrieri et amorosi

Wie Monteverdi en madrigalen zegt, zegt Boek Acht. Uiteraard mogen zijn andere madrigaalboeken er ook zijn, maar het achtste boek (Madrigali guerrieri et amaroso) geldt als hoogtepunt van Monteverdi's vernieuwingsdrift. Met zijn stile concitato introduceerde hij een uiterst doelmatige vorm van muzikale oorlogsvoering, waarbij in de meeste madrigalen de liefde overigens het slagveld is. Een van de bekendste en meest dramatische toepassingen van deze stile concitato is de nog altijd actuele strijd tussen de christenridder Tancredi en het moslimmeisje Clorinde, die na veel snarengekletter eindigt met de tragisch wegijlende sopraan. Rinaldo Alessandrini, met zijn Concerto Italiano goed voor gelauwerde Monteverdi-opnamen (waaronder in 1998 de Madrigali guerrieri et amaroso), heeft nu het integrale Boek Acht bij Naïve op cd uitgebracht. Daar heeft hij bij elkaar een jaar of acht over gedaan - de eerste opnamen stammen uit 1998 en de laatste uit 2005 - maar dan heb je ook wat. Bij alle krijgshaftige monumentaliteit wint deze uitvoering het vooral in de subtiliteit en perfecte balans van de stemmen. Hoewel Alessandrini het grote gebaar bepaald niet uit de weg gaat en het ensemble soms in complete slagorde voorbijdendert (Ardo, ardo, avvampo), is de ingetogen en toch vrije lyriek in bijvoorbeeld Lamento de la Ninfa (met Rossana Bertini als nimf) minstens even indrukwekkend.