Back To Basics

Na Justin Timberlake, die publiek beneden de achttien jaar niet bij zijn concerten wil zien, probeert ook Christina Aguilera van haar tienerimago af te komen. Dat doet ze door te flirten met de klassieke blues, jazz en soul. En ze doet het bij vlagen nog aardig ook. Model voor de liedjes op haar dubbel-cd Back To Basics stond naar eigen zeggen de muziek van Billie Holiday, Otis Redding en Ella Fitzgerald. En hoewel in de verste verten nog geen echo van hun grootheid is terug te horen, komt Christina Aguilera op deze heel genietbare en beslist sfeervolle popplaat in elk geval met een ander geluid dan in hitparadepop gebruikelijk. De eerste cd laat Aguilera van een uitbundige kant horen. De plaat werd voor een belangrijk deel geproduceerd door dj Premier, die zijn warme beats aanvult met raak gekozen jazz- en soulsamples. Hier komt Aguilera een enkele keer tot nooit vermoede hoogten, zoals in de single Ain't No Other Man. Jammer van het drakerige Thank You, een collage van door de telefoon opgenomen fans die vertellen hoe belangrijk Aguilera voor hen is. Ook op de tweede cd, waarop Aguilera vooral door Linda Perry geschreven ballades vertolkt, glijdt ze een enkele keer pijnlijk onderuit. Maar toch slaagt ze erin je voor haar te winnen. Wellicht heeft ze te hoog gegrepen, maar liever dit dan de gemakzuchtige aerobic-disco waar haar heldin Madonna patent op heeft.