In the Footsteps of Herman Hollanders.

Als de Spanjaarden in 1625 Breda niet hadden heroverd, hadden we waarschijnlijk ook de composities Parnassus ecclesiasticus (1631) en Jubilus filiorum Dei (1634) van Herman Hollanders niet gehad. Of als ze wel waren gecomponeerd, dan zeker niet in de Nederlanden, want dat Hollanders een Nederlander was (zoals de naam doet vermoeden), staat geenszins vast. Waar hij geboren werd, is niet bekend en na 1637, toen Breda weer onder Staatsbestuur kwam en de calvinisten geen prijs stelden op de katholieke zangmeester van de Onze-Lieve-Vrouwekerk, is hij twee jaar later nog in Alkmaar gesignaleerd. Daarna is er niets meer van hem gehoord. Dat is heel lang zo gebleven, in elk geval tot 1979, toen violist en muziekonderzoeker Willem Noske zijn muziek uit de archieven opdook. Een echte zegetocht langs de concertpodia heeft Hollanders sindsdien niet gemaakt, maar door het Brabantsch Muzyk Collegie onder leiding van organist en dirigent Ruud Huijbregts is zijn werk wel systematisch uitgevoerd en nu in een set van drie cd's uitgebracht. Dat is allemaal degelijk, grondig en doorwrocht gedaan. Van Parnassus ecclesiasticus (een serie van 42 motetten) waren alle partijen nog voorhanden, Jubilus filiorum Dei (totaal 51 composities) zijn de cantus en altus verloren gegaan en zijn alleen de acht stukken opgenomen die gereconstrueerd konden worden. Hollanders balanceerde niet alleen tussen calvinisten en katholieken, maar ook tussen de laat-Renaissance polyfone stijl en de vroeg-barokke monodie. Dat laatste doet hij in zijn boeken stapsgewijs van eenstemmigheid met basso continuo naar vierstemmigheid. Een educatieve opzet die door het Brabantse barokorkest schools is overgenomen en in combinatie met een even brave uitvoering soms adembenemend slaapverwekkend uitpakt. Wat niet wegneemt dat het Salve Regina en het Ave Maria de moeite waard zijn. Lastig alleen dat de ontwerper van de box het boekje erin heeft vastgeplakt waardoor je de teksten moet lezen met drie zwabberende cd-flappen in je hand.