Pale Green Ghosts

Artiest:
John Grant
Genre:
Pop
 
 
Uitgever:
Bella Union/V2
Formaat:
CD
Verschenen maart 2013
Pale Green Ghosts Pale Green Ghosts

Gelieve de eerste twee liedjes over te slaan, want op den duur openbaart zich toch iets van schoonheid achter zo veel lelijkheid 3

Het is meteen schrikken van John Grant. Drie jaar na zijn prachtige, jubelend ontvangen, solodebuut Queen Of Denmark komt hij met de opvolger Pale Green Ghosts en wordt de luisteraar onthaald met een kil elektronisch geluid. Zo schel klinken de synths dat je even vermoedt dat het hier een vergissing betreft. Is dit dezelfde John Grant die met melancholieke piano en strijkers zulke intens mooie liedjes als Marz en Queen Of Denmark zong?

Ja, want zijn stem herken je vervolgens meteen. Kan niet missen, die droevige klank met lichte galm. Maar je moet wel eerst even door wat lelijke elektronische arrangementen heen, voordat het vertrouwen hersteld is.

Liedje drie GMF (Greatest Mother Fucker) is meteen geslaagd omdat Grants liefde voor het kille new wave uit de vroege jaren tachtig hier wat op de achtergrond gedrukt wordt.

Na op Queen Of Denmark heel erg een jarenzeventigsfeertje te hebben opgeroepen, dankzij de medewerking van het Amerikaanse Midlake, komt inspiratie ditmaal van een decennium later.

Op papier aardig, maar de stem van Grant vormt met deze synthesizers een combinatie die smaakt als frites met slagroom.

Omdat je iemand die zo'n knap vijfsterren-album als Queen Of Denmark heeft gemaakt veel krediet wil geven, blijf je het proberen met Pale Green Ghosts. Een moeite die wordt beloond. Gelieve de eerste twee liedjes over te slaan, want op den duur openbaart zich toch iets van schoonheid achter zo veel lelijkheid. De Amerikaanse Grant nam de plaat gedeeltelijk op in zijn huidige verblijfplaats Reykjavik en zingt nog altijd smartelijk over op de klip gelopen liefdesrelaties. Met het hart op de tong doet hij dat zeer aangrijpend in liedjes als It Doesn't Matter To Him, I Hate This Town en Glacier. Liedjes waarin Grants muzikale gebruik van elektronica ook spaarzamer en nuttiger is. Een handvol prachtliedjes redt dit album uiteindelijk net.
(Recensie door Gijsbert Kamer, gepubliceerd op 13-03-2013)

      mail Doorsturen      print Printversie

Geef jouw oordeel over "Pale Green Ghosts"

naam
e-mailadres
beoordeling
reactie

nog karakters
 
 
algemene voorwaarden en gedragscode
 

4 2 reacties


4 Tim - 24-03-2013 14:53

Met Kees eens. Dit is op zijn minst een viersterrenplaat. En de elektronische nummers zijn anders, maar eigenlijk net zo mooi als de rest.

Beledigend? Ongepast? Meld het ons

4 kees - 23-03-2013 20:23

Prachtplaat, de electronische nummers klinken juist erg spannend. Voor een recensie die een beter inzicht in dit album geeft dan dit puristische schrijfwerk verwijs ik de lezer door: http://www.guardian.co.uk/music/2013/mar/07/john-grant-pale-green-review

Beledigend? Ongepast? Meld het ons

meer recensies voor genre 'Pop'

Recensie voor 'I'm Not There' - Diverse Artiesten: Music From The Motion Picture , door Gijsbert Kamer

Recensie voor 10.000 days - Tool , door Menno Pot

Recensie voor 13 Most Beautiful...Songs For Andy Warhol's Screen Tests - Andy Warhol e.a. , door Gijsbert Kamer

Recensie voor 180 - Palma Violets , door Gijsbert Kamer

Recensie voor 19 - Adele Adkins , door Menno Pot

meer recensies voor artiest 'John Grant'

Recensie voor Queen Of Denmark - John Grant , door Gijsbert Kamer

ZOEK IN MUZIEK

best gewaardeerd

5 (2 stemmen)

Modern Vampires Of The City

Vampire Weekend



4


Wagner

Budapest Orchestra