Bish Bosch

Conventionele liedjes zingt hij al decennia niet meer, laat staan van het mooi georkestreerde soort waarmee hij in de jaren zestig in de Walker Brothers naam maakte. Eigenlijk al sinds Nite Flights, de laatste Walker-Brothersplaat, uit 1978, zocht Walker het experiment.

Climate Of Hunter (1984), Tilt (1995), The Drift (2006) en nu weer Bish Bosch zijn even ontoegankelijk als fascinerend. Steeds denk je dat het onmogelijk is de luisteraar nog meer te tarten, en steeds raak je weer in de ban van de composities die nauwelijks meer iets met rock of pop van doen hebben en vooral van die barse, nog immer prachtige stem van Walker die soms zo krachtig uithaalt dat het kippenvel op de armen komt.

Bish Bosch is muzikaal wat rijker dan The Drift, je hoort af en toe zelfs een rockgitaar, zoals in Pilgrim, maar van liedjes is opnieuw geen sprake. Maar voor wie er zin in heeft: de muziek grijpt je onmiddellijk bij de strot. Het dreunende mitrailleursalvo waarmee de plaat opent, ratelt vijf kwartier door in het sinistere The Day The 'Conductor' Died, waarin de dood van Ceausescu gekoppeld en een kerstliedje elkaar vinden.

Gezellige materie is het niet waarover Walker schrijft. En soms moet je echt de hersens breken om de lagen in SDSS1416+13B(Zercon, A Flagpole Sitter) te ontwaren. Het gaat om twee soorten dwergen, zo leren we uit het boekwerkje.