ZOEK IN MUZIEK
The 2nd Law
- Artiest:
- Genre:
- Pop
- Uitgever:
- Warner
- Formaat:
- CD
;)
Een flinke portie synths, zodat alles bijna ontploft? Heerlijk
Wat zullen ze een plezier hebben gehad, de drie mannen van Muse, tijdens de opnamen van hun zesde album The 2nd Law. Elke keer wanneer de aanzet van een nieuw nummer er was, moet voorman Matt Bellamy geroepen hebben: kom, we doen er nog een koortje bij, nee twee koren. En kan er niet nog een flinke portie synths overheen, zodat alles bijna ontploft? Heerlijk.
Als een regisseur van een sci-fi avonturenfilm die alle special effects tot zijn beschikking heeft, lijkt Bellamy zijn trio te hebben aangestuurd. Niets nieuws misschien, subtiliteit is Muse altijd vreemd geweest, maar de bombast op The 2nd Law is dit keer nergens zwaarmoedig. Waar het over de top klinkt, zoals in het tweeledige titelstuk aan het slot, giert het zo uit de bocht dat je een glimlach niet kunt onderdrukken. Maar als Bellamy even inhoudt, zoals in Explorers of Animals, hoor je dat Muse ook best klein mag klinken.
Sterk is Madness, met een aan dubstep ontleende baspatroon. Daartegenover staat Survival dat Muse op zijn slechtst laat horen. Bombast waarin anders dan in nummers als Supremacy en Follow Me zelfs niet de contouren van behoorlijk liedje zichtbaar worden.
Als een regisseur van een sci-fi avonturenfilm die alle special effects tot zijn beschikking heeft, lijkt Bellamy zijn trio te hebben aangestuurd. Niets nieuws misschien, subtiliteit is Muse altijd vreemd geweest, maar de bombast op The 2nd Law is dit keer nergens zwaarmoedig. Waar het over de top klinkt, zoals in het tweeledige titelstuk aan het slot, giert het zo uit de bocht dat je een glimlach niet kunt onderdrukken. Maar als Bellamy even inhoudt, zoals in Explorers of Animals, hoor je dat Muse ook best klein mag klinken.
Sterk is Madness, met een aan dubstep ontleende baspatroon. Daartegenover staat Survival dat Muse op zijn slechtst laat horen. Bombast waarin anders dan in nummers als Supremacy en Follow Me zelfs niet de contouren van behoorlijk liedje zichtbaar worden.
(Recensie door Gijsbert Kamer, gepubliceerd op 03-10-2012)
8 reacties
joost - 18-12-2012 23:38
meesterwerk met een puntje of twee slapte..... verder een echt 'lekkere' plaat die voor concertzaalbeleving lijkt geschreven. Panic Station live; meesterlijk..... (Ziggo Dome 17 dec.), om van de show nog maar te zwijgen.
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
Aranka - 14-10-2012 17:37
Wat een briljante plaat! Elke plaat heeft een ander geluid, en deze bevalt me ook.
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
Wim - 03-10-2012 19:10
Superplaat, eindelijk weer een cd waar je van de ene verbazing naar de andere valt, Muse zijn de beatles van deze eeuw, voor mij, kort om een MEESTERWERK van MEESTERKUNSTENAARS
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
MARC - 03-10-2012 17:49
Ik mis Muse op deze cd. Na alle albums valt alles wat ze gemaakt hebben in dit album helemaal weg. Blijft dit een experiment of zijn we ze kwijt,voor altijd?
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
Hans - 03-10-2012 17:27
In het eerste nummer gaat het al helemala los. Wat een fantastische mix van James Bond-titelsong-achtige sfeer en invloeden van Innuendo van Queen. Ik vind het wederom fantastisch! En ik denk ook dat ze gelachen hebben bij de opname, zo over de top is het eerste deel van de tweedelige eindtrack (een nummer waarvan ik als ik het in de auto draai op een goeie installatie kippenvel krijg).
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
Richard - 03-10-2012 16:28
Eerste cd's met gierende gitaren zijn fantastisch en geven een kick. Heb bij 2nd law het idee dat ik bij een concert van de toppers sta. Wat een kitsch. Een hoog gehalte Gerard Joling en wat een zelfmedelijden. Na heel wat hype een grote teleurstelling. Moest mijn tanden poetsen na het luisteren. Zoveel zoetigheid kan niet goed zijn voor een mens.
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
Rogér Vaessen - 03-10-2012 15:49
Wat een gemis voor recensenten dat ze niet kunnen ervaren maar analyseren...dat is het verschil tussen critici en muzikant. Natuurlijk heeft Muse [ met hoofdletter] nooit gelachen bij het maken van deze plaat...dead serieuze kunstenaars lachen niet.
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
Rogér Vaessen - 03-10-2012 15:49
Wat een gemis voor recensenten dat ze niet kunnen ervaren maar analyseren...dat is het verschil tussen critici en muzikant. Natuurlijk heeft Muse [ met hoofdletter] nooit gelachen bij het maken van deze plaat...dead serieuze kunstenaars lachen niet.
Beledigend? Ongepast?
Meld het ons
meer recensies voor genre 'Pop'
Recensie voor
'I'm Not There'
- Diverse Artiesten: Music From The Motion Picture
, door Gijsbert Kamer
Recensie voor
10.000 days
- Tool
, door Menno Pot
Recensie voor
13 Most Beautiful...Songs For Andy Warhol's Screen Tests
- Andy Warhol e.a.
, door Gijsbert Kamer
Recensie voor
180
- Palma Violets
, door Gijsbert Kamer
Recensie voor
19
- Adele Adkins
, door Menno Pot
- Nieuwsbrief
- RSS (wat is RSS?)
- Mobiele website
- Volkskrant.nl op de iPhone
Volg Volkskrant.nl
Volkskrant.nl mobiel
- Digitale krant
- De krant op de iPad
- Over de Volkskrant
- Auteursrecht & Privacy
- Redactieblog
de Volkskrant
- Abonneren
- Abonnement wijzigen
- Bezorgklachten
- Archief
- Veelgestelde vragen
- Contactgegevens
- Adverteren
- Vacatures
Service & Contact
© 2013 - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in België www.demorgen.be.
Nieuws:
Belgisch nieuws,
buitenlands nieuws,
wetenschap,
gezondheid,
stand der dingen.
best gewaardeerd
