Anne Soldaat

Dat Anne Soldaat niet alleen een van Nederlands beste gitaristen is maar ook als liedjesschrijver en zanger uitzonderlijke kwaliteiten bezit, is de afgelopen jaren steeds duidelijker geworden, ook buiten de bescheiden maar fanatieke kring van bewonderaars van de gitaarband Daryll-Ann.

Sinds het verscheiden daarvan in 2004 bracht Soldaat drie platen uit, een onder de naam Do-The-Undo en twee onder eigen naam. Waar hij op Do-The-Undo (2007) zich nog een beetje verstopte in de anonimiteit van een band, was In Another Life (2009) al veel minder bescheiden. Samen met de Californische muzikant/producer Jason Falkner presenteerde Soldaat hierop een collectie uiterst knappe popliedjes die hem ruimte gaven voor zijn onnavolgbaar inventieve gitaarspel, terwijl ook zijn voorliefde voor harmonieuze meerstemmige zang verzilverd werd in liedjes die soms akelig dicht in de buurt kwamen bij het door hem bewonderde werk van Neil Young, The Beach Boys en The Byrds.

Opnieuw toog hij begin dit jaar naar Los Angeles om met Falkner de samenwerking te zoeken. En nu moest alle schroom er maar eens af. Anne Soldaat is de naam, en ik ga het meesterwerk maken dat ik al een jaar of twintig in me heb, moet hij hebben gedacht.

Elf liedjes staan er op Anne Soldaat. Liedjes die zo goed als helemaal door Soldaat en Falkner zijn volgespeeld en -gezongen. Nooit zong Soldaat zelfverzekerder en krachtiger als in nummers als Mai Thai, een rocker in de beste Crazy Horse-traditie, of het door een heuse Motownbeat gedreven Safe As A Rock. Zelden stelde hij zich bovendien zo kwetsbaar op als in het tedere If, of het zo knap wegdrijvende Seeing Sounds. De koortjes jubelen, de gitaren doen de mooiste dingen op de meest onverwachte momenten en zelfs al heb je geen idee wat je zingt: je brult Ding Ding Sun na een paar keer keihard mee.

O, wat is dit een verbluffend mooie plaat geworden. Melodisch vernuft, harmonische perfectie en, uiteraard, onverbeterlijk gitaarspel vinden elkaar hier zoals nooit tevoren.