War Requiem

Artiest:: Benjamin Britten
Genre:: Klassiek

Uitgever:: Challenge Classics
Formaat:: CD

Verschenen mei 2012

Van machteloos prevelen tot apocalyptisch gebulder

Met het War Requiem van Benjamin Britten heeft het Groot Omroepkoor een historische band. Bij de Nederlandse première in 1964 volgden de zangers immers het stokje van Bernard Haitink, die in het Concertgebouw voor elkaar kreeg wat de componist zelf twee jaar tevoren bij de primeur in Coventry niet was gelukt: het verenigen van de gedroomde solisten Galina Visjnevskaja, Dietrich Fischer-Dieskau en Peter Pears.

In mei 2010 liet het Groot Omroepkoor zich met het Radio Filharmonisch Orkest en het Nationaal Kinderkoor op sleeptouw nemen door Jaap van Zweden. Van machteloos prevelen tot apocalyptisch gebulder: de live-opname biedt de emotionele voedingsbodem waarop het genre gedijt.

Anthony Dean Griffey (tenor) en Mark Stone (bariton) bevoelen de teksten van war poet Wilfred Owen verrassend intiem. De sopraan Evelina Dobratsjeva houdt haar vibrato gelukkig binnen de perken. Eén twijfel krijgt Jaap van Zweden niet weggewerkt: of dit anti-oorlogsstuk inderdaad behoort tot het beste wat Britten heeft geschreven.

(Recensie door Guido van Oorschot, gepubliceerd op 02-05-2012)

Doorsturen print

Printversie

Geef jouw oordeel over "War Requiem"

naam
e-mailadres
beoordeling
reactie: nog karakters

: algemene voorwaarden en gedragscode

2 reacties

Maarten Brandt - 08-05-2012 15:29

Een recensie waaruit nauwelijks blijkt of de auteur de cd's wel uit het doosje heeft gehaald. Geen woord bijvoorbeeld over Reinbert de Leeuw die de kamerorkestformatie - immers zo van vitaal belang in dit werk - dirigeert. Ook verzuimt de schrijver te vermelden dat bij de uitvoering in 1964 onder Haitink et het KCO toen ook de componist op de bok stond om het kamerorkest te leiden. Een recensie die weer eens heeft bewezen hoe de vervlakking in het bespreken van cd's in onze dagbladen meedogenloos heeft toegeslagen. Dat ligt op het gebied van boekbesprekingen en filmrecensies duidelijk anders. klassieke muziek is helemaal het ondergeschoven kindje geworden. Jammer maar helaas.

Beledigend? Ongepast? Meld het ons

Hannes Minkema - 02-05-2012 23:05

Wat een rare slotzin. Moet Van Zweden de twijfel (wiens twijfel?) wegwerken over de academische vraag of dit stuk tot Brittens beste behoort? Hoe zou de dirigent dat kunnen? En wie beoordeelt dat dan? Van Oorschot? Op welke manier zou een dirigent met één opname van één stuk van Britten kunnen bewijzen dat het stuk wel of niet tot die bovenstebeste Brittencanon behoort? Ik lees in de gereserveerdheid van Van Oorschot slechts dat het stuk niet aan hem besteed is. Kan. Mag. Maar onthoud je dan van onzinnige quasi-geleerdheid in je slotzinnen.

Beledigend? Ongepast? Meld het ons