True

Artiest:: Yuri Honing Acoustic Quartet
Genre:: Jazz

Uitgever:: Challenge Records
Formaat:: CD

Verschenen februari 2012

Pianist Wolfert Brederode smeert niet alles dicht maar vult aan met rake lyriek

Hij bewerkt graag popsongs, en tegenwoordig zijn ook de eigen composities van saxofonist Yuri Honing doortrokken van een 'popsensibiliteit': veelzeggende soberheid, direct aansprekende melodieën en aandacht voor de expressieve kracht van pure klank. Zeker op zijn nieuwe album, waarop overigens ook twee covers staan, van Goldfrapp en David Bowie. Het openings- en titelnummer is typerend: een uitgeklede achtergrond, met wat kale tikken van drummer Joost Lijbaart, en Honing die niet zijn techniek etaleert maar zich beperkt tot het zo mooi mogelijk 'zingen' van het thema. Ook als er meer wordt gevarieerd laat hij vooral zijn sonore toon spreken: soms is het even of er een dwarsfluit of cello aanzet. Als hij kortstondig fel uithaalt, zoals op sopraansax in Bring me the Discoking, komt dat des te harder aan. Wolfert Brederode is de perfecte pianist voor de gedragen, onaardse sfeer, hij smeert niet alles dicht maar vult aan met rake lyriek. Spaarzame elektronische vervormingen kleuren het klankbeeld verder bij.

(Recensie door Frank van Herk, gepubliceerd op 08-02-2012)