Enescu, Ligeti, Kurtág e.a.

Patricia Kopatchinskaja is de Moldavische violiste die bij voorkeur op blote voeten het podium betreedt. Eén karaktertrek valt moeilijk over het hoofd te zien: haar wil tot verzengen is immens. Die hartstocht kan ze kwijt op een cd die je kunt beschouwen als een eerbetoon aan de muziek van haar geboortestreek. En aan haar ouders wellicht, een cimbalomspeler en een violiste, die allebei present zijn in de opnamestudio. Kopatchinskaja heeft haar gedrevenheid zo te horen van haar vader. Leuk verhaal: toen die boerenzoon op een akker van een maïskolf zat te snoepen, waaide er een krant voorbij. De jongen las een oproep van de muziekschool in Chisinau, die op zoek was naar nieuw talent. Hij stond op en spoedde zich naar zijn nieuwe leven. In het cd-boekje biecht Kopatchinskaja op dat György Kurtág liever vlottere tempo's had gehoord in zijn Acht duo's voor viool en cimbalom. Wij denken: niets meer aan veranderen. Tot de categorie 'verschroeiend' behoort verder de manier waarop Kopatchinskaja met pianiste Mihaela Ursuleasa de Derde vioolsonate van George Enescu aanpakt. Het duo zet een standaard voor alle musici die de ondertitel van het stuk serieus willen nemen ('dans le caractère populaire roumain'). Voor precieuze liefhebbers is haar omgang met de Tzigane van Ravel wellicht een tikkeltje te wild. Anderzijds zal men moeten toegeven dat het verruilen van de piano voor de cimbalom nieuwe, kleurrijke horizonten opent in dit ronduit fabuleuze stuk. En verder is het met Patricia Kopatchinskaja gewoon lekker roffelen, glijden, stampen, kwetteren en swingen in de ciocârlia, de hora, de calusari en hoe het daar in de Moldavisch-Roemeense grensstreek ook allemaal mag heten.