Wraak

Meng liefde met wraakzucht, en je hebt waanzin.

Efrem Parodi heeft het gehád met Italië: alles is er voos, de politiek en de academische wereld voorop. En dus grijpt hij de mogelijkheid om in Argentinië contemporaine geschiedenis te gaan doceren met beide handen aan. Al snel is het effect van die existentiële vlucht uitgewerkt: de bobo's in Argentinië boezemen hem evenveel walging in als hun equivalenten in zijn thuisland, en de romantische visie die hij van Argentinië had, blijkt van een onnozele rooskleurigheid.

Als Parodi een van zijn studenten, de onrustwekkend mooie Alicia, leert kennen, krijgen ze een liefdesverhouding. Alicia heeft een vader die het beste met haar voorheeft, maar ze voelt zich meer verbonden met de eerste geliefde van haar moeder, Raúl, een jonge typograaf die tijdens de militaire dictatuur in Argentinië verdween, na eerst te zijn gemarteld. Stukje bij beetje maken Alicia en haar moeder Parodi deelgenoot van het verhaal van Raúl, teneinde hem in hun netten te verstrikken - hij is het volmaakte instrument voor wat zij beogen.

Hoewel er een heleboel niet klopt aan het verhaal van Alicia, wordt Parodi meegesleept door de wraakgevoelens van zijn ontwapenend mooie geliefde en haar moeder. Die folie à trois voert tot een ijzingwekkend slotakkoord, in een oord zo ver afgelegen dat zelfs God aarzelt zich er te vertonen.

Van de vier romans die Serena Libri tot nu toe van Alessandro Perissinotto (1964) liet vertalen, is Wraak de beste: een knap verhaal waarin hij een heleboel overhoop haalt, een ijzersterke suspense (dankzij de ik-verteller die het verhaal meticuleus heeft gereconstreerd) en twee hoofdpersonen die een tango dansen waar de vonken vanaf spatten. Wraak, ijs- en ijskoud opgediend.