Tsjik

'Dit boek is als een roadmovie, maar dan beter', schreef vorig najaar de Süddeutsche Zeitung over Tschick van Wolfgang Herrndorf.

Deze hilarische roman, over twee Berlijnse tieners die met een gestolen auto door Oost-Duitsland crossen, is om twee redenen opmerkelijk. Herrndorf, dertig jaar ouder dan zijn jeugdige hoofdpersonen, heeft zich opvallend goed verplaatst in hun denkwereld en taal.

Maik Klingenberg, de 14-jarige zoon van een vrijwel failliete makelaar en een aan alcohol verslaafde moeder, is de ik-verteller. 'Over alles praten. En schijt aan de mensen', heeft zijn moeder hem geleerd. Hij vertelt er ongegeneerd op los, waarbij zijn laconieke toon contrasteert met het beeld dat hij van zichzelf schildert: een 'saaie lul' en een 'lafaard'.

De tweede hoofdpersoon is Tsjik, een Russische immigrant van 15 jaar die plots opduikt in Maiks klas, waar hij met de nek wordt aangekeken. Hij is asociaal, arm en stinkt naar drank. Aan het begin van de zomervakantie komt hij met een oude, 'geleende' Lada aanrijden en haalt Maik, eenzaam in de ouderlijke villa, over om met hem naar Walachije te gaan. Op goed geluk beginnen ze aan hun reis, waarbij ze op de meest onmogelijke plekken belanden en tweemaal verongelukken.

Als de autotocht na het tweede ongeluk eindigt en beiden voor de rechter moeten verschijnen, zijn Maik en Tsjik geen eenzame tieners meer uit verschillende werelden. Ze zijn vrienden geworden die het voor elkaar opnemen.  
Het slot is even dwaas als ontroerend. Maik en zijn dronken moeder zitten hand-in-hand op de bodem van hun zwembad, waar ze kort tevoren het meubilair uit de villa in hebben gekieperd.  Maik denkt 'dat het een te gekke zomer was geweest, de beste zomer ooit'.