1988

Wie is de auteur? Auke Kok (1956, Haarlem) is een journalist en schrijver die zich de laatste jaren op het voetbal heeft gestort. Maar hij schreef bijvoorbeeld ook een boek over de geschiedenis van Radio Veronica.

Bekende naam. Kok is de auteur van de bestseller 1974 - Wij waren de besten, de reconstructie van het WK in West-Duitsland. Maar het was veel meer dan een boek over een voetbaltoernooi. Kok schetste met behulp van het WK een beeld van de jaren zeventig én rekende af met diverse mythes. Zo toonde hij aan dat Nederland in de finale helemaal niet volkomen onterecht van West-Duitsland verloor. Volledig werden de trauma's niet verwerkt, dat kan ook niet, maar 1974 hielp ons wel. Het boek werd bekroond met de Nico Scheepmaker Prijs.

Is dit misschien een vriendelijke manier om aan te kondigen dat de volgende reconstructie van Kok enigszins tegenvalt? De vergelijking dringt zich natuurlijk op en valt inderdaad in het nadeel van 1988 uit.

Oorzaken? Diverse. In de eerste plaats bevat 1988 minder drama - en al helemaal geen onverwerkt leed. Verder brengt Kok ditmaal nauwelijks nieuwe feiten aan het licht. Een van zijn ontdekkingen is een foto van een van de meest geruchtmakende momenten van het toernooi: Ronald Koeman doet na de halve finale in Hamburg alsof hij zijn kont afveegt en gebruikt een shirt van de Duitser Olaf Thon als wc-papier.

Nog meer? Soms irriteert de stijl van Kok en is hij breedsprakig op de verkeerde monenten. De terugkeer van het Nederlands elftal op het veld van het Volksparkstadion, na de zege op de Duitsers, wordt bijvoorbeeld als volgt ingeleid: 'Er zijn van die momenten dat je niet binnen kunt blijven. De emoties borrelen in je op, ze nemen bezit van je en voor je het weet moet je de straat op, wég uit de beperkte omgeving van muren en plafonds, de open ruimte in, waar de anderen zijn, mensen als jij, met dezelfde ervaring en emoties.'

Typisch een reactie van een sportjournalist. Ook aan bijvoorbeeld de inleiding op het winnende doelpunt dat Marco van Basten tegen West-Duitsland maakte, lijkt geen einde te komen. Je bent als lezer blij als Van Basten die bal eindelijk op doel schiet, de sliding van Kohler te laat komt en doelman Immel tevergeefs naar de hoek duikt.

Als één doelpunt een uitgebreide beschrijving verdient is het wel de 1-2 in Hamburg op 21 juni 1988! Dat is ook zo. De indruk wordt nu misschien gewekt dat 1988 een waardeloos boek is. Dat is het bepaald niet. Het is een zorgvuldige, betrouwbare en omvangrijke reconstructie van een gebeurtenis die in Nederland tot een golf van opwinding leidde - en tot behoorlijk akelige anti-Duitse sentimenten. En niet eerder werd het EK door een Nederlandse journalist ook vanuit het perspectief van de Duitsers bekeken.

Ga door. Dit is hét boek over het EK 1988. Dat is het nu en dat is het over 20 jaar nog.

Wie is de auteur? Auke Kok (1956, Haarlem) is een journalist en schrijver die zich de laatste jaren op het voetbal heeft gestort. Maar hij schreef bijvoorbeeld ook een boek over de geschiedenis van Radio Veronica.

Bekende naam. Kok is de auteur van de bestseller 1974 - Wij waren de besten, de reconstructie van het WK in West-Duitsland. Maar het was veel meer dan een boek over een voetbaltoernooi. Kok schetste met behulp van het WK een beeld van de jaren zeventig én rekende af met diverse mythes. Zo toonde hij aan dat Nederland in de finale helemaal niet volkomen onterecht van West-Duitsland verloor. Volledig werden de trauma's niet verwerkt, dat kan ook niet, maar 1974 hielp ons wel. Het boek werd bekroond met de Nico Scheepmaker Prijs.

Is dit misschien een vriendelijke manier om aan te kondigen dat de volgende reconstructie van Kok enigszins tegenvalt? De vergelijking dringt zich natuurlijk op en valt inderdaad in het nadeel van 1988 uit.

Oorzaken? Diverse. In de eerste plaats bevat 1988 minder drama - en al helemaal geen onverwerkt leed. Verder brengt Kok ditmaal nauwelijks nieuwe feiten aan het licht. Een van zijn ontdekkingen is een foto van een van de meest geruchtmakende momenten van het toernooi: Ronald Koeman doet na de halve finale in Hamburg alsof hij zijn kont afveegt en gebruikt een shirt van de Duitser Olaf Thon als wc-papier.

Nog meer? Soms irriteert de stijl van Kok en is hij breedsprakig op de verkeerde monenten. De terugkeer van het Nederlands elftal op het veld van het Volksparkstadion, na de zege op de Duitsers, wordt bijvoorbeeld als volgt ingeleid: 'Er zijn van die momenten dat je niet binnen kunt blijven. De emoties borrelen in je op, ze nemen bezit van je en voor je het weet moet je de straat op, wég uit de beperkte omgeving van muren en plafonds, de open ruimte in, waar de anderen zijn, mensen als jij, met dezelfde ervaring en emoties.'

Typisch een reactie van een sportjournalist. Ook aan bijvoorbeeld de inleiding op het winnende doelpunt dat Marco van Basten tegen West-Duitsland maakte, lijkt geen einde te komen. Je bent als lezer blij als Van Basten die bal eindelijk op doel schiet, de sliding van Kohler te laat komt en doelman Immel tevergeefs naar de hoek duikt.

Als één doelpunt een uitgebreide beschrijving verdient is het wel de 1-2 in Hamburg op 21 juni 1988! Dat is ook zo. De indruk wordt nu misschien gewekt dat 1988 een waardeloos boek is. Dat is het bepaald niet. Het is een zorgvuldige, betrouwbare en omvangrijke reconstructie van een gebeurtenis die in Nederland tot een golf van opwinding leidde - en tot behoorlijk akelige anti-Duitse sentimenten. En niet eerder werd het EK door een Nederlandse journalist ook vanuit het perspectief van de Duitsers bekeken.

Ga door. Dit is hét boek over het EK 1988. Dat is het nu en dat is het over 20 jaar nog.