Les géants

Hoe word je volwassen zonder vader of moeder? De broertjes Seth en Zak doen het een zomerlang voor in de Ardennen: wiet rokend,verstoten én saamhorig.

De 15-jarige Seth en zijn 13-jarige broertje Zak brengen de zomer door in een gehucht in de Belgische Ardennen. Af en toe belt hun moeder op, om te melden dat ze nog steeds niet komt. Een vader is nergens te bekennen.

Wat doen twee jongens die aan hun lot zijn overgelaten? Gewoon, zichzelf auto leren rijden in de wagen van hun overleden opa, wat wiet roken, vuurtjes stoken. Rondhangen met Dany, een vriend uit de buurt. En veel pizza's eten.

Maar dan is het geld op. Eerst weten de broers zich nog te redden door de voorraadkasten van de buren te plunderen. Uiteindelijk dwingt de geldnood hen tot drastischer maatregelen. Ze besluiten hun huis te verhuren aan een wietteler, die de boel wel voor een half jaar wil overnemen. Hij blijkt een harteloze gangster, die het huis voor een spotprijs aftroggelt en de jongens op straat schopt.

Het mooie Les géants is zowel keihard als beeldschoon, en even ontroerend als grappig. De Waalse acteur en regisseur Bouli Lanners, maker van het tragikomische Ultranova (2005) en de licht-absurdistische roadmovie Eldorado (2008), weet net als in zijn eerdere films een bijzondere wereld te creëren, waarin eigen wetten en regels gelden. Zijn stijl is al vergeleken met die van Aki Kaurismäki, Jim Jarmusch en de gebroeders Coen, maar ergens daartussenin heeft Lannes met zijn derde speelfilm een nieuw terrein afgebakend.

Natuurlijk is Les géants- 'de reuzen' - een sprookje: de drie helden nemen het op tegen slechteriken, maken beproevingen door en ontmoeten zelfs een goede fee. En toch oogt de film ook realistisch. De vriendschap tussen de jongens en hun optimistische houding zijn sterk getroffen, alsof de tienerleeftijd de regisseur nog vers in het geheugen ligt. De buitenwereld is wreed en kil, maar er wordt lol gemaakt zodra het kan.

Het is knap hoe Lanners twee kanten van hetzelfde verhaal weet te verenigen: de eenzaamheid en het harde lot van de kinderen, maar ook de verbroederende, opwindende vrijheid die zich als een ongerept landschap voor hen uitstrekt. Alles lijkt mogelijk: per roeiboot de rivier afzakken, overnachten in een wankele blokhut, zelfs een leven als fruitplukker in Spanje, waar volgens Dany goede wiet en mooie meisjes te vinden zijn.

Met mooie, weemoedige liedjes van de Vlaamse singer-songwriter The Bony King of Nowhere en schitterende opnamen van de Ardennen - Lanners' achtergrond als schilder is goed zichtbaar - is Les géants een gevoelig, ingetogen drama over volwassen worden.