Sherlock Holmes 2

De film moet het vooral hebben van de spanning tussen Holmes en Watson.

Van het volgestouwde appartement aan Baker Street naar een kitscherig zigeunerkamp in Frankrijk: je weet maar nooit waar je met Sherlock Holmes en kompaan Dr. Watson belandt, terwijl ze in Sherlock Holmes 2: A Game of Shadows voor de wereldvrede strijden. Met de verhalen van Sir Arthur Conan Doyle heeft het hele avontuur evenwel weinig te maken. Ook al staat Holmes dit keer wèl tegenover zijn vertrouwde aartsvijand, de duivelse Professor Moriarty.

Holmes lijkt ook nog steeds niet op de deftige, excentriek geklede detective die sinds de verhalen van Sir Arthur Conan Doyle gemeengoed is geworden. Maar dat geeft niets; als sequel heeft het eerder vrolijke dan spannende Sherlock Holmes 2 in de eerste plaats een band te onderhouden met de spelregels van zijn voorganger. Dit blijft toch vooral de Sherlock Holmes van regisseur Ritchie en hoofdrolspeler Robert Downey Jr.

Die laatste zet Holmes even gewiekst als sukkelig neer, als iemand die door zijn drugsgebruik en rare kronkels nogal onbetrouwbaar overkomt, maar iedereen toch te slim af blijkt te zijn. Precies zoals het in Ritchie's vorige Sherlock Holmes-film (2009) ging. Maar Downey Jr. lijkt meer van zijn rol te genieten dan voorheen, spelend met echte plezier in plaats van aangezette lolligheden.

Ook tegenspeler Jude Law zit als Watson veel beter in zijn vel, en de film veert op zodra de twee samen te zien zijn en als een stelletje aan het kissebissen slaan. Wanneer hun trein door Moriarty's mannen onder vuur wordt genomen, is het vooral leuk dat Holmes en Watson zowat lepeltje-lepeltje liggen om de kogels te ontwijken; een van de vele hints die door de film wordt gestrooid, van de romantische gevoelens die de twee misschien ook wel voor elkaar hebben.

Sherlock Holmes 2 werkt dan ook het beste wanneer je de complexe vriendschap van Holmes en Watson als hoofdzaak beschouwt. De actiescènes komen houterig over, en al die voorzetjes in extreem slow motion, waarin Holmes in gedachten voorspelt welke vechtmanoeuvres zijn tegenstander zal uitvoeren, zouden de volgende keer beter achterwege gelaten moeten worden. Dat het idee van zo'n vervolg geen weerstand oproept, is toch echt vooral aan de goed gemikte twinkeloogjes van Downey Jr. te danken.