dossier

Johan Fretz

Johan Fretz: 'Ik mis Hans van Mierlo opeens zo'

OPINIE - Johan Fretz − 08/02/12, 10:07
© anp. Alexander Pechtold tijdens de presentatie van zijn boek 'Henk, Ingrid & Alexander'.

Het boek van Alexander Pechtold getiteld 'Henk, Ingrid en Alexander', gaat eigenlijk alleen over Alexander en zijn eigen visie. 'Maar waarom dan de PVV-kiezer als kapstok gebruiken?' Dat vraagt vk-columnist Johan Fretz zich af.

  • © anp.

Alexander Pechtold heeft een boek geschreven. Over Henk & Ingrid. De titel is: 'Henk, Ingrid & Alexander'.
'Maar Henk & Ingrid bestaan niet', zegt Alexander er gauw bij tijdens de presentatie.
Oh. Maar wacht even. Dan gaat het boek dus eigenlijk alleen over Alexander?
 
Ik stel me voor hoe Pechtold aanbelt in de Bizetstraat in Almere-Muziekwijk.
'Hallo, jij bent Henk?'
'Nee, ik heet Ronald.'
'Ja, ja'
Alexander draagt een fleecetrui, bestudeert de woning alsof het een Afrikaanse kleihut is, begroet Saskia als Ingrid, vraagt om 'een lekker bakkie pleur' terwijl er gewoon een Nespresso-machine op het aanrecht staat en stelt wat vragen, om vervolgens snel over te gaan tot het vertellen van zijn eigen verhaal.
Want daar is het Alexander vooral om te doen, legt hij uit aan de toegestroomde media.
'Ik hou alleen niet van zo'n programmaboek in de ik-vorm, dus doe ik het door met mensen in gesprek te gaan.'
Met dit boek zocht Pechtold dus vooral een spannend vertelperspectief voor zijn eigen visie. Maar waarom dan de PVV-kiezer als kapstok gebruiken?
 
Omdat Pechtold dondersgoed weet dat een boek waarin de fictieve eendimensionale Henk & Ingrid worden opgevoerd, kan rekenen op onverdeelde aandacht van het mediacircus. Die aandacht kan hij nu handig gebruiken om zijn eigen agenda voor het voetlicht te brengen. Slim, maar met oprechte interesse in de PVV-kiezer heeft het natuurlijk niks te maken.
 
Pechtold geeft aan dat hij de polarisatie wil doorbreken en met zijn radicale centrumpartij een alternatief wil bieden voor zowel het rechtspopulisme dat het debat de afgelopen tien jaar domineerde, als het linkse populisme dat het stokje nu dreigt over te nemen. Klinkt nobel, maar daarbij hoort volgens mij dan een boek dat verder kijkt dan een specifieke groep kiezers.
 
D66 heeft een programma vol toekomstgerichte hervormingen. Dat valt te waarderen. Als de pensioenmarkt, de arbeidsmarkt en de huizenmarkt niet snel hervormd worden, zullen bepaalde sociale zekerheden in de toekomst niet meer houdbaar zijn. Aan de andere kant moet Pechtold niet vergeten dat zijn hervormingen voor grote groepen mensen betekenen dat zekerheden waar ze jaren op rekenden, op de tocht komen te staan.
 
Als Pechtold hen oprecht wil begrijpen, de dialoog met hen aan wil gaan en zelfs hun steun wil winnen, als hij de toekomst verkiest boven de waan van de dag en gelooft dat het collectieve belang op de lange termijn dat van specifieke groepen kiezers op de korte termijn overstijgt, moet hij van eigen kracht uitgaan en zich met een helder, inspirerend verhaal tot ons allemaal richten. Wij die ongeacht stemgedrag, afkomst, geloof en voornaam Nederland vormen.
 
Pechtold kijkt koddig in de lens van de NOS en noemt de populistische titel van zijn boek 'gewoon een knipoog'. Ik vind het een goedkope PR-stunt zonder onderliggende waarde. Ik kom uit 1985, maar mis Hans van Mierlo opeens zo.

Johan Fretz is schrijver en columnist voor vk.nl.

mailIcon print |

Jouw mening telt!

Deel jouw mening met de andere bezoekers

Aan het laden ...