dossier

Johan Fretz

'Ook Obama blijkt gewoon grijs te kunnen worden'

OPINIE - Johan Fretz − 01/02/12, 10:55
President Barack Obama.

Waarom wilde columnist Johan Fretz in 2008 zo graag dat Barack Obama de Amerikaanse verkiezingen won? 'Eindelijk waren we getuige van een geschiedenis die tijdens ons eigen leven werd geschreven.'

'Mitt Romney is de beste man om President Obama te verslaan.' Het lijkt een doodgewone zin, maar amper vijf jaar geleden was het een ondenkbare zin geweest. Zo surrealistisch leek de eerste zwarte president van de Verenigde Staten nog, daags voordat Barack Obama het bevroren Iowa deed smelten en daarmee de weg vrijmaakte naar het Witte Huis.
'They said this day would never come'. Zo opende hij zijn overwinningsspeech.

Obama's woorden over hope, eenheid en change klonken betoverend. Amerika en de wereld waren opslag verliefd. Ik ook. Niet verwonderlijk. Er ontvouwde zich voor onze ogen een magisch schouwspel dat als geschiedenis in de maak voelde. Het was een magie waarvan de eindigheid bij voorbaat vast stond. En toch: in de maanden tot aan die historische verkiezingszege, gaf niemand aan dat besef toe. Het verlangen ontsteeg voor even de realiteitszin. Waarom? Het is nu eenmaal fijn als je in een mensenleven het gevoel krijgt in een bepalende tijd leven. Zeker als je jong bent.

Ik was destijds drieëntwintig. Op de dag van de verkiezingen had ik een groot feest georganiseerd in de dependance van de Toneelschool en Kleinkunstacademie. We projecteerden met een beamer de livebeelden van CNN op de muur. De uitslagen druppelden binnen, de zaal stroomde vol. Er werd gedanst, gedronken en gejuicht bij elke staat die ten deel viel aan de nieuwe Messias. Aan het einde van de nacht, toen we nog met een handjevol mensen op de grond van het oude pand zaten, gooide een presentator het hoge woord eruit:
'Barack Obama will be the next president of the United States.'

De tranen rolden over onze wangen. Als je jong bent, hoor je zo vaak over iconische gebeurtenissen en figuren uit een ver verleden. Je krijgt het idee dat alles van waarde zich al voltrokken heeft. Maar hier zaten we opeens, waren we eindelijk getuige van een geschiedenis die tijdens ons eigen leven geschreven werd. 

Vier jaar later blijkt de nieuwe Verlosser natuurlijk even sterfelijk als wij zelf. Hij kan gewoon grijzer worden, zich vergissen, fouten en vijanden maken.
'Let's get him out of the White House', roept Romney nu.
Zie je nou wel, mooie woorden en bevlogenheid: je koopt er niks voor. Dat zeggen de mensen. Blijkbaar was de enige change die ze wilden, kleingeld.

Op de dag dat Amerika bepaalt of Obama een bevlieging was, ben ik zevenentwintig. Een gevaarlijke leeftijd, zo weten de kenners. Ik hoop dat hij wint. Omdat ik graag wil geloven dat de magie van 2008 geen verspilde illusie was. Ik weet dat die magie niet meer valt te reproduceren, maar te midden van de snoeiharde verkiezingsstrijd die zich nu ontpopt, blijf ik mezelf herinneren aan de grootsheid ervan. Noem het naïef, dat is misschien wel het mooiste compliment.

Johan Fretz is schrijver en columnist voor vk.nl.

mailIcon print |

Jouw mening telt!

Deel jouw mening met de andere bezoekers

Aan het laden ...