*

 
dossier

Mac van Dinther

'Weeva in Groningen: Je zou de crisis er bijna voor bedanken'

Mac van Dinther − 04/02/12, 06:20
© Foto Els Zweerink

De crisis maakt alles kapot, hoor je steeds. Maar we krijgen er ook veel voor terug. Relaxte vakanties dicht bij huis bijvoorbeeld, zonder de stress van lange vliegreizen. Op de persoon toegesneden bonusaanbiedingen van Albert Heijn (voor mij biologisch knäckebrod en pinot noir uit Nieuw-Zeeland a.u.b.). Vrolijke gezinsspelletjes rond het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek. En Weeva.

Weeva werd in 1871 opgericht als Volksgaarkeuken voor de Groningse armen. In 1929 werd de klandizie verbreed en de gaarkeuken omgedoopt tot Woon- en eethuis voor allen. Weeva werd een begrip in Groningen en ommelanden, maar met de welvaart kwam de klad erin. In 2002, toen iedereen nog in de veronderstelling leefde dat we voor eeuwig in luilekkerland zouden verblijven waar alles op de pof kon worden gekocht, werd Weeva  gesloten. Er was geen droog brood meer aan te verdienen.

Maar tien jaar later, met een uitgehongerd economisch crisismonster bonkend aan de deur, ziet de wereld er ineens heel anders uit. In die wereld is ook weer plaats voor Weeva, bedacht een Groningse horecaondernemer. Dus ging Weeva vorig jaar oktober weer open, exact 140 jaar na de oprichting.

We hebben Weeva zo gevonden in een statig pand aan het Gedempte Zuiderdiep. Voorbij de klapdeuren worden we opgewacht door een grijze ober in pinguïnkostuum - zwart gilet, witte blouse, zwarte strop - die onze jas aanneemt en ons een tafeltje aan het raam wijst.

Weeva heeft de allure van een Parijse brasserie met Hollandse jaren 50 trekjes. Houten vloer, lambrisering met spiegels, caféstoelen. Aan het plafond hangen houten armaturen met glazen lampenkapjes, voor de kachel ligt zowaar een Perzisch tapijtje.

Er is al een daghap voor 9,50 euro (Cordon bleu met gebakken aardappelen en groenten). Maar wij kiezen van de kaart, waaraan we ons qua prijs ook geen buil aan kunnen vallen. Een flesje Fleurie, cru de Beaujolais van 21,50 euro, de een na duurste op de kaart, kan er ook nog wel vanaf.

Het eten komt fluks op tafel. Het is van Van der Valkiaanse allure en omvang, maar gebracht met inzet en inspiratie. De tartaar van het voorgerecht is grof gesneden, met de hand en wordt keurig geserveerd met een dopje (gepasteuriseerd) eigeel, ansjovispuree en mosterd. De Groninger bloedworst mag er ook zijn: gitzwart en krokant, met een al te zoete begeleiding van appeltjes, rozijnen en warme stroop op gekruld slaverdriet. Toch liever kropsla.
De mosterdsoep - goed gebonden, maar geen meelpap - wordt for old times sake aan tafel opgeschept uit een roestvrijstalen terrine en is rijkelijk gevuld met droge worst.

De hoofdgerechten zijn noordelijke porties. De varkensschnitzel is dan wel niet zo groot als de spreekwoordelijke deurmat, maar neemt toch bijna het hele bord in beslag. Hij is knapperig, tenminste op de plekken waar hij niet bedekt is met een dikke laag zelfgemaakte stroganoffsaus. De kalfslever gaat schuil onder een aardverschuiving van spek en ui. De lever is sappig en op zijn dikste stuk zelfs rosé.

Het dessert sorbet Weeva - 'dé klassieker', aldus de kaart - is een stapel vers ijs, fruit en cassissiroop in een hoog glas. Dat weet je van tevoren. Al met al zijn we goed gevuld en zeker niet ontevreden. Met een overvolle maag - toch een tikje overeten - lopen we terug naar het station. Ik wou dat dit het niveau was van veel tenten die niet tot de top behoren, zegt mijn eetvriendin terwijl we ons een weg banen door wind en regen. Het is de spijker op de kop. Je zou er de crisis bijna voor bedanken.

De Cijfers

Kosten: 29,50 euro (p.p.)
Eten: 7+
Bediening: 7,5
Entourage: 7,5
Prijs-kwaliteit: 8

Groninger bloedworst met goudreinet, rozijnen en warme appelstroop
Mosterdsoep met 'Grunneger dreuge worst'
Kalfslever met uitgebakken rookspekjes en ui
Sorbet Weeva

Weeva
Gedempte Zuiderdiep 8-10
9711HG Groningen
050-5886555
mailIcon print | |
<spring:message code='commonMessages.loading' />