All Chinese dinner: bereid in Delfts blauw keukenschort

Iedereen kan koken, is het motto van Mac van Dinther. Om dat te toetsen, eet hij iedere week bij een lezer thuis. Deze week: Ashley Xie-Rübsamen (31), tekenares uit Amersfoort.

Hoe liefde grenzenloos is. Zij was Chinese met een goede baan in Beijing. Hij was een Nederlandse royalty-fotograaf die in het kielzog van gekroonde hoofden de wereld afreisde. Nu kookt zij Chinees voor hem in Amersfoort. En hij vindt het lekker.

Alle liefdesverhalen zijn bijzonder, maar sommige zijn bijzonderder dan andere. Bernard Rübsamen is in 2008 in Beijing om te fotograferen rond de Olympische Spelen. In een café heeft hij afgesproken met een vriend die niet komt opdagen. Naast hem zit Ashley tevergeefs te wachten op een vriendin. Ze raken aan de praat.

Bij Bernard springt een vonk over. Hij zoekt toenadering, maar Ashley houdt af. Zo'n vreemde Westerse man, dat kan niks worden. Maar Bernard houdt aan. Hij belt en stuurt e-mails uit Nederland. Hij komt nog eens terug, ontmoet haar ouders, ze leren elkaar beter kennen.

Bernard nodigt Ashley uit naar Nederland te komen. Uiteindelijk bezwijkt ze onder de zoete druk. In 2009 komt ze hierheen, een jaar later trouwen ze. 'Ik denk dat we toch echt van elkaar houden', zegt Ashley. Haar ouders waren over voor de trouwerij, ze vonden Nederland prachtig. Zo schoon en die huizen met grote ramen waardoor je zo bij iedereen binnen kijkt. In zo'n land moet het wel veilig zijn.

Bernard legt nog steeds vorsten vast, Ashley maakt vertalingen, doet vrijwilligerswerk, tekent, schildert en oefent Nederlands. Happy end. Nu alleen nog koken.

Ashley mag haar land, familie en vrienden hebben achtergelaten, haar keuken heeft ze meegenomen. Bernard kookte ooit Nederlandse pot voor haar. Maar dat was niks. 'Gekookte aardappelen, gebakken vlees. Zo simpel.'

Ashley kookt vanavond een all Chinese dinner: dumplings, groenten, gekruid gehakt en vis in chili-olie. Het is een fraai gezicht: een flat in Amersfoort met een staatsieportret van Claus en Beatrix aan de muur en een jonge Chinese vrouw in de keuken met een Delfts blauw keukenschort. De schort is een cadeau van haar schoonouders.

De vis is een van Bernards favorieten. Het is geen moeilijk recept, zegt Ashley. Eerst maakt ze chili-olie door de Szechuanpepers op hoog vuur aan te branden in de olie. De gedroogde pepertjes gaan er op het laatst bij. Even zeven en de olie is klaar.

Daarna verhit ze een scheutje ervan in een koekenpan en bakt de gember, knoflook en lente-ui aan. Ze voegt het water toe en als dat  kookt, mag de vis in de pan. Die is in een paar minuten gaar. Dan mag de chilisaus erbij. Vlak voor het opdienen maakt Ashley een scheutje olie heet en giet dat er ook heftig sissend bij. 'Daar blijft het warm van.'

De tafel is gedekt met chopsticks voor Ashley en gewoon bestek voor Bernard. Hij kan wel met stokjes eten. 'Maar ik krijg er kramp van in mijn vingers.' De vis is heerlijk: zacht, pittig maar niet heet, met een subtiele gembersmaak. Ashley laat schetsen zien voor een kookboek met getekende recepten. Ik zou het zo kopen. Als we klaar zijn, ruimt Bernard de tafel af. Asley's vader was onthutst toen hij dat zag, moeder was in haar nopjes. Zoiets doen Chinese mannen niet.

Kook CV van Ashley Xie
Kookt: 'Bijna elke dag.'
Doet boodschappen bij: De supermarkt, Chinese winkels. 'In Amersfoort zijn er drie. Voor speciale dingen ga ik naar Utrecht.'
Geeft per week uit aan eten: 70-80 euro.
Altijd in huis: Chinese sojasaus.
Nooit op tafel: Diepvriesspinazie. 'Ik snap niet dat mensen dat maken. Verse spinazie is toch veel lekkerder.'

Vis in Chili-olie (voor ongeveer 6 personen)
100 ml olie (zonnebloem)
1 eetlepel Szechuanpeperkorrels
2 gedroogde pepertjes
500 ml water
4 tenen knoflook, doormidden gesneden
1 duimgroot stukje gember, in plakjes
4 lente-uitjes, grof gesneden
700-800 gram pangasius, schuin in dunne plakjes gesneden
3 theelepels Chili Bean saus