Na meerdere optredens in Pauw & Witteman had Ingeborg Beugel nog altijd wat moeite met de formule, die voorschrijft dat ook anderen aan het woord komen dan zijzelf. Maar thuisblijven is duidelijk ook geen optie, concludeert Volkskrant-columnist Jean-Pierre Geelen.

De wereld vergáát! Waar hébben we het over?' Ingeborg Beugel slaakte een diepe zucht, woensdagavond aan tafel bij Pauw & Witteman. Tegenover haar zat advocaat Bram Moszkowicz, die er zijn zaak mocht bepleiten rond een akkefietje met de rechtbank.

Na meerdere optredens in Pauw & Witteman had ze nog altijd wat moeite met de formule, die voorschrijft dat ook anderen aan het woord komen dan zijzelf. Maar thuisblijven is duidelijk ook geen optie.

'telefonische wandelgangen'
Zo kreeg het neergaande Griekenland deze weken het fascinerend gekapte, maar eenzijdige gezicht van Ingeborg Beugel, die druk gesticulerend de alarmklok luidt voor arme, oude en kromgebogen Griekjes.

De oud-correspondent Griekenland baseert haar immer stellige informatie en mening naar eigen zeggen steeds op 'zeer goede bron' en op 'telefonische wandelgangen'.

Ze zegt zich te verzetten tegen 'de hetze die tegen Griekenland gevoerd wordt'. Dat doet ze op het oog kundig, maar vooral op nogal emotionele wijze.

Find a fucking solution
Daarmee is ze het tv-zusje van Latijns-Amerika-correspondente Marjon van Royen, met de tongval van Eva Jinek. Beugel doorspekt haar zinnen met veel Engelse woorden en uitdrukkingen. Binnen een minuut vallen de termen 'landslide', 'mind you', 'womaniser', 'degree' en 'power'. 'En by the way, today: vandaag zijn de beurzen in Athene gesloten', zegt ze. Of, nog internationaler: 'Alle Griekse kranten staan vol met de kop Find a fucking solution, maar dan in het Grieks.'

Woensdag vloog Beugel een beetje uit de bocht. Ze werd narrig. Want ja: de wereld vergaat. Tegen Bram Moszkowicz , die nog twee dingen wilde behandelen: 'Nog twee dingen? Pfff!' Haar handen gingen wanhopig in de lucht.

Eigenpijperij
Tegen Ivo Niehe - die zich op nogal groteske wijze verexcuseerde voor zijn al te euforische eigenpijperij na zijn optreden in een Parijs theater - mompelde ze, nauwelijks hoorbaar: 'Heb je zelfmoord willen plegen?' Ze sloeg zelf haar handen voor haar mond, als een kind dat wist dat het stout was geweest.

Beugel viel, kortom, ten prooi aan de piasparadox, een fenomeen dat vooral in praatprogramma's opduikt en als een virus de gasten kan treffen.

Die gasten worden niet alleen (en soms zelfs geheel niet) geselecteerd op deskundigheid, maar ook op het plaatje, op theater, ophef en vertier. Hoe hoekiger en gekker ze doen, hoe tevredener de theatermakers zijn.

Beugel voldeed aan de criteria, vandaar dat ze afgelopen weken herhaaldelijk mocht aanschuiven. De paradox: Twitter en de reactiebalk van de P&W-site lopen inmiddels over van de irritatie bij de kijker.

Ervaringsslachtoffer Ivo Niehe
Gelukkig trof Beugel ervaringsslachtoffer Ivo Niehe naast zich aan tafel. Met veertig jaar tv-ervaring had hij moeten weten: 'Als de adrenaline uit je navel spuit, moet je niet voor de camera gaan staan.' Ivo was geschrokken van de ophef rond hem. Maar meer nog was hij geschrokken van de 'tegenbeweging' die later op gang kwam. 'Marc-Marie Huijbregts, Ali B. en Erica Terpstra gingen ineens de andere kant belichten. Dan denk ik: waar gáát dit nog over? Wat een ophef over twee minuten die wellicht wat onhandig waren.'

Ivo: 'In het theater geldt: hoe minder je jezelf serieus neemt, hoe groter de kans dat mensen het leuk vinden.' Volgens Jeroen Pauw geldt dat in het algemeen wel. Ivo: 'Zou best kunnen. Maar op tv kan dat niet altijd.'

In dat zinnetje ligt veel drama besloten.

^{Jean-Pierre Geelen is televisierecensent van de Volkskrant.}