De ontwikkeling die de Amsterdamse gitaarband Moss heeft doorgemaakt, mag zeldzaam spectaculair heten. Toen ze in 2007 debuteerden, hoorden ze niet tot de echte blikvangers in de stal van het Excelsior-label; vijf jaar later is er een wonderschoon derde album, Ornaments, dat je een internationale triomftocht gunt.

De grote sprong voorwaarts van Moss vond eigenlijk al plaats op Never Be Scared/Don't Be A Hero (2009), waarop de groep rond Marien Dorleijn qua geluid in de richting van Fleet Foxes schoof.

Ornaments is de overtreffende trap: nóg slimmer, nóg meer coherentie, nóg meer aandacht voor detail, evenveel compositorisch vernuft. De Fleet Foxes-echo's zijn er nog wel (Dorleijns zang doet nu eenmaal sterk aan die groep denken) maar Moss heeft zich verder ontwikkeld: meer elektronische arrangementen, meer muzikale kleuren.

Hoor hoe het het tollende Spellbound opzij stapt voor het prachtige Tiny Love en je weet: we hebben hier te maken met een grote popplaat.