Dope D.O.D. speelde in het buitenland voor uitverkochte stadions. Nu lijkt Nederland ook warm te gaan lopen. En terecht.

Wie?
Dope D.O.D., Simplon, donderdag 12 januari, 00.30 uur

Dope D.O.D.?
Speelde in de voorprogramma's van Korn en Limp Bizkit, en kan in sommige buitenlanden niet normaal over straat. Moddervette hardcore hiphop, gebracht met zoveel bravoure en zelfvertrouwen dat je er bang van zou worden. De groep heeft voor uitverkochte stadions gespeeld, maar in Nederland vooralsnog veroordeeld tot kleinere zalen. Misschien omdat het Engelstalig is, in een tijd dat hiphop uit Nederland het vooral moet hebben van rap in het Nederlands. Het dampende Simplon is min of meer thuisbasis van Dope D.O.D., Prodigy in hiphopvorm.

Was het wat?
Het is meteen goed. De teksten waar je, als je ze op papier zou lezen, besmuikt of fronsend om zou lachen. Het enorme zelfvertrouwen dat de leden van Dope D.O.D. uitstralen. Het gemak waarmee de ene track na de andere wordt opgebouwd. De beats. De beats. Niks glamour of een hint naar succespop, maar hard, soms lonkend naar dubstep. De flow. De energie van het publiek, dat tot aan de muren staat gedrukt. De show. Dit is bijna een metalband die ergens een andere weg is ingeslagen. Dope D.O.D. voert het allemaal tot in de puntjes perfect uit, en kan zich makkelijk meten met underground hiphopacts uit andere werelddelen. Niets mis met Nederhop, maar wel zonde dat de aandacht voor dat genre er bijkans voor het grote publiek voor heeft gezorgd dat uit het oog verloren werd dat er ook zulke moddervette hiphop in het Engels werd gemaakt.