Occulte horror op IFFR choqueert zaal

Een soort verbijsterd applaus klinkt er na de vertoning van Kill List op het IFFR. Waarna de zaal in de Oude Luxor in luid geroezemoes uitbarst: Wat een zieke film. Dit is echt ziek. Gadverdamme. Het filmfestival in Rotterdam had nog een onvervalste occulte horrorfilm voor de bezoekers in petto op donderdagavond.

Het publiek was voorbereid. 'De meest vreemde enge film van het jaar', stond er in de aankondiging. Toch begint de film vrij braaf en zelfs een beetje cliché. Huiselijke ergernissen van een op het oog perfect gezinnetje worden luister bijgezet door te dramatische horrorfilmmuziek. Je voelt je al bijna in het ootje genomen.

Robin Hood
Als aan het licht komt dat de werkloze veteraan Jay een huurmoordenaar in ruste is en hij met zijn beste vriend besluit weer een klus aan te nemen, lijkt de film te veranderen in een klassieke gangsterfilm - met een Robin Hood-randje (ze vermoorden alleen de slechten).

Pas in het laatste deel wordt duidelijk wat er met 'vreemde enge film' wordt bedoeld. Het ontaardt in occulte moordtaferelen, met een ziekelijk einde. Regisseur Ben Wheatly baseerde dit op de nachtmerries die hij had als kind.

Wheatly wordt wel het nieuwe wonderkind van de Britse cinema genoemd. Na zijn debuut in 2009, met de door hemzelf gefinancierde gangstercomedy Down Terrace, werd vol verwachting uitgekeken naar het vervolg. Kill List, heeft net als Down Terrace een quasidocumentaire stijl, naturalistisch acteren en deels geïmproviseerde dialogen.