'Goede werk Thatcher komt niet uit de verf'

John en Patricia Faid verlaten lichtelijk teleurgesteld de bioscoop waar ze net The Iron Lady hebben gezien. 'De goede dingen die ze heeft gedaan kwamen amper uit de verf', moppert de vrouwelijke helft van het echtpaar. 'En om haar dementie als kapstok te gebruiken, dat is niet helemaal gepast', vult haar eega aan.

De Faids, een stel van laat in de vijftig, behoorden tot de twintig personen die vrijdag de eerste vertoning van de Thatcher-film in het Greenwich Picturehouse hebben bezocht. Het merendeel van de bezoekers heeft de Thatcher-jaren bewust meegemaakt, maar ook jongeren tonen interesse. 'Ik ben geboren in het jaar van haar val', zegt de 21-jarige geluidstechnicus Russell Harris die met zijn vriendin, een Meryl Streep-fan, aanwezig is. 'Dankzij deze film begrijp ik beter waarom ze bepaalde besluiten heeft genomen. Of ik ermee eens ben, is een tweede.'

Flashbacks
In vergelijking met een boek als What a carve up! van Jonathan Coe, een mijnwerkersmusical als Billy Elliot en een kritisch nummer als Margaret on the guillotine van The Smiths komt de voormalige premier er in The Iron Lady redelijk goed van af. Filmmaakster Phyllida Lloyd heeft ervoor gekozen om het verleden te belichten aan de hand van flashbacks die de dementerende en hallucinerende Thatcher beleeft.

Voorafgaand aan de film hoopten de Faids op eerherstel. 'Ze was indertijd populairder dan men nu denkt,' zegt John. 'Het is echter politiek-correct te zeggen dat ze de duivel zelve was.' Over de inhoudelijke kanten van Lloyds geschiedschrijving heeft de rijksambtenaar enige twijfels. 'De film suggereert dat ze met haar defensiebezuinigingen de invasie van de Falklands heeft uitgelokt, maar dat lag veel gecompliceerder.' Patricia knikt: 'De nadruk lag iets te veel op de rellen en onlusten die mensen als wij slechts van de televisie kennen.'

Relatie
Russell Harris: 'Eigenlijk gaat de film vooral over de relatie tussen Denis en Margaret, hoe hij haar steunde en hoe ze hem vreselijk is gaan missen.' Dat de kettingrokende levensgenieter Denis een gevoelige snaar raakte, blijkt uit de lichaamstaal van een bejaard echtpaar in de zaal. Wanneer Margaret afscheid van Denis neemt, laat de man zijn hand rusten op de knie van zijn vrouw.