dossier

film

Aaf Brandt Corstius kijkt naar Isabelle (die vanavond in première gaat)

Aaf Brandt Corstius − 22/09/11, 13:29
Filmstill uit Isabelle met Halina Reijn: 'In veel scènes ligt ze naakt en dwars over een sofa, en dan kun je haar botten tellen.'

De film Isabelle gaat over een vrouw die een andere vrouw ontvoert. Maar hij gaat vooral over iets heel anders: hoe dun is Halina Reijn?

  • © anp.
    Actrice Halina Reijn op de set van Isabelle.

Isabelle, een thriller met Halina Reijn in de hoofdrol, is een enge film. Een enge film voor schijterds zoals ik, die al op het puntje van hun bioscoopstoel zitten als ze de universele enge filmzin horen: 'Halló? Is daar iemand?' Die zin spreekt Halina Reijn al vroeg uit in Isabelle. Vlak voordat ze wordt ontvoerd door een lelijke boze vrouw die haar haat, simpelweg omdat ze mooi is.

Maar hoe griezelig je de film ook vindt (er zit ook een kelder in de Ardennen in, dus dan weet je het wel), het gaat bij Isabelle niet alleen om de spanning. Het zal veel bioscoopbezoekers gaan om iets heel anders: hoe dun is Halina Reijn? Want wat hebben we daar veel over gehoord, de afgelopen paar maanden. Halina Reijn moest afvallen voor haar rol; ze speelt een vrouw die wordt ontvoerd én uitgehongerd. Twintig kilo moest eraf. En dat was nieuws.

Vast rubriekje
Op nu.nl werd het haast een vast rubriekje, net als op andere nieuwssites. 'Halina Reijn ziet op tegen hongerkuur.' 'Halina Reijn wordt chagrijnig van filmdieet.' 'Halina Reijn strijdt tussen mooi en lelijk.' 'Halina Reijn voelt zich stoned door dieet.' Zelfs nadat het draaien erop zat, bleven de Halina Reijndieetnieuwtjes komen: 'Halina Reijn heeft moeite met eten.' En dat is te zien. Ze is erg dun. In veel scènes ligt ze naakt en dwars over een sofa, en dan kun je haar botten tellen.Maar dat wist ik eigenlijk al voordat ik de film zag, uit het Halina Reijn dieetnieuws, dat je Halina's botten kon tellen.

Het heeft iets fascinerends, acteurs en actrices die afvallen of aankomen voor een film. Tuurlijk, het is ook knap als ze The Method volgen, de Amerikaanse acteermethode waarbij je je als acteur zo diep inleeft dat je bijvoorbeeld een maand op straat gaat wonen voor de rol van zwerver, of je wekenlang terugtrekt in de jungle als je Mowgli moet spelen.Maar op de een of andere manier heeft het afvallen/ aankomen nog iets heftigers.

Heel graag willen
Alsof dat alleen door acteurs gedaan wordt die echt leven voor Het Vak. Je lichaam zo toetakelen; dan moet je het wel heel graag willen. De vorige keer dat ik er zoveel over las, was toen Renée Zellweger het tegenovergestelde moest doen: aankomen, voor de rol van Bridget Jones in Bridget Jones' Diary. De ragfijne Zellweger was ineens een lekkere mollige roomsoes. Dus dacht je als (vrouwelijke) toeschouwer de hele film lang: zou dat leuk zijn, de hele dag slagroometen? En: hoe moet het er weer af, straks?

Zo werkt het ook bij Isabelle. In deze film speelt het afvalproces op zich zelfs een rol, want de ontvoerde vrouw raakt steeds verder ondervoed. In elke nieuwe scène zie je Halina Reijn dus nog graatmagerder raken. En dan kun je nog zo diep in het verhaal zitten, toch vraag je je af: hoe heeft ze dat gedaan? (Met veel sporten en weinig koolhydraten, wijzen de nieuwsberichten uit.)

Het afvallen van de hoofdpersoon hield mij, kijker, zelfs soms zo bezig dat ik bij een scène afgeleid raakte omdat de billen van Halina van het ene moment op het andere wel heel ingevallen waren. Zou ze een platte-billen- stand-in hebben gebruikt? vroeg ik me af terwijl de psychologische oorlogsvoering tussen de Lelijke Ontvoerster en de Mooie Vrouw op dat moment op zijn heftigst was.

En ik vroeg me nog iets anders af. Is dat afvallen en aankomen van acteurs gewoon een fijne manier om een enorm langgerekte pr-stunt te houden? Normaal is er, in de aanloop naar een filmpremière, bar weinig te vertellen.Maar door zo'n dieetproces heb je als producent nieuws dat je eindeloos uit kunt melken. Ook voor de interviews rond een film is een dieet fijn materiaal.

Dieet-acteren
Want hoe saai is het normaal gesproken om een acteur te ondervragen over zijn nieuwste film? Is de aloude vraag: 'Lijk jij in het echte leven op je personage?' gesteld, dan is het wel klaar. Maar niet als er een dieet gevolgd is. Fascinerende verhalen hebben ze erover. De pionier in het dieet-acteren, Robert de Niro, die voor Raging Bull moest aankomen (27 kilo erbij) ging maandenlang los in restaurants in Frankrijk en Italië! Renée Zellweger (13 kilo erbij) werd labiel van haar krankzinnige suikerspiegel tijdens Bridget Jones's Diary! Tom Hanks (25 kilo eraf) nam voor Cast Away een half jaar vrij om te sporten! En Christian Bale (29 kilo eraf) ging voor zijn rol als graatmagere machinewerker in The Machinist net iets te lang door met diëten en belandde in het ziekenhuis!

Dat is natuurlijk het heftige dieetnieuwtje waar elke filmproducent op hoopt. Halina's verhouding tot eten is inmiddels trouwens weer normaal. Begin deze maand twitterde ze in ieder geval: 'Een ei is geen ei.' Dat lijkt me goed nieuws. Het zal binnenkort vast op nu.nl staan.

  • Afvalrace
    + Robert de Niro als de ouder geworden bokser Jake La Motta in Raging Bull (1980): 27 kilo erbij
    + Charlize Theron als seriemoordenaar in Monster (2003): 15 kilo erbij
    + George Clooney als een CIAagent in Syriana (2005): 15 kilo erbij
    + Renée Zellweger als de ultieme single in Bridget Jones’ Diary (2001): 13 kilo erbij
    +/- Tom Hanks als onbewoond eilandbewoner in Cast Away (2000): 25 kilo erbij en er weer af
    - Beyoncé als naar Diana Ross gemodelleerde zangeres in Dreamgirls (2006): 10 kilo eraf
    - Michael Fassbender als de IRAgevangene en hongerstaker Bobby Sands in Hunger: (2008) 14 kilo eraf
    - Daniel Day-Lewis als IRA-gevangene Gerry Conlon in In the Name of the Father (1993): 15 kilo eraf
    - Adrian Brody als hongerende pianist in Holocaust-drama The Pianist (2002): 15 kilo eraf
    - Christian Bale als slapeloze machinewerker in The Machinist (2004): 29 kilo eraf
mailIcon print |