Erik van Muiswinkel zet een overtuigende Ebenezer Scrooge neer: hij maakt er geen typetje van.

Het is druk op het podium van de Haarlemse schouwburg. Zes professionele acteurs, achttien amateurs, een vierkoppige band en een voltallig Haarlems mannenkoor brengen er dezer dagen Scrooge, de klassieke kerstvertelling naar A Christmas Carol van Charles Dickens uit 1843. Het is een groots opgezet initiatief van het Haarlemse theaterleven, waarvan het de bedoeling is dat het een jaarlijkse traditie tijdens de feestdagen wordt.

Idioten
Cabaretier Erik van Muiswinkel is gestrikt voor de rol van Ebenezer Scrooge, de oude, cynische zakenman ('Kerstmis is voor idioten!') die tijdens de kerstdagen bezoek krijgt van drie geesten die zijn kijk op het leven rigoureus zullen veranderen.

De theater- en filmgeschiedenis hebben laten zien dat je met deze klassieker alle kanten op kunt, maar wat de variaties betreft heeft het Haarlemse ensemble onder regie van Bruun Kuijt zich ingehouden: er zijn weinig tot geen moderne verwijzingen en er is maat gehouden met de grappen en grollen - al valt er zeker wat te lachen. Een Scrooge volgens het boekje, maar dat werkt prima: het verhaal an sich is meer dan genoeg en weet jong en oud te boeien.

Creatief
Bovendien is de uitvoering zeer creatief en kleurrijk. De band Omnibuzz, die ook met Erik van Muiswinkel door het land toert met het cabaretprogramma 4-8-'61, legt een spannend en sfeervol geluidsspoor onder de scènes, en het mannenkoor op de achtergrond (en soms ook ineens vanaf het balkon) is een erg leuke attractie.

Het decor is eenvoudig, maar wordt zeer inventief ingezet. Door heel slim met decorstukken te schuiven en te draaien wordt bijvoorbeeld een wandeling van Scrooge door de donkere straten van Londen naar zijn huis prachtig verbeeld. Scrooge loopt door zijn voordeur naar binnen, de voordeur wordt omgedraaid en ineens zitten wij bij hem in de huiskamer. Daar wordt hij bezocht door zijn overleden zakenpartner Jacob Marley (Patrick Stoof), die hem op onheilspellende wijze de komst van de geesten van het verleden, het heden en de toekomst aankondigt.

De 19de-eeuwse kostuums zijn mooi verzorgd en het verschil tussen de professionele acteurs en de amateurs is nauwelijks merkbaar. Met raspende stem en kromme rug zet Erik van Muiswinkel een overtuigende Ebenezer Scrooge neer: hij maakt er geen typetje van en laat een scherp contrast zien tussen de onuitstaanbare vrek aan het begin en de verlichte, herboren man die na het nachtelijk bezoek van de geesten ineens met geld gaat strooien en de hele stad een vrolijk kerstfeest toewenst.