opinie Nederland is niet toe aan Paars, Paars Plus, Bruin, Grijs of Groen-Geel, maar aan Blanco. Want nieuwe verkiezingen zijn noodzakelijk, meent Chrétien Breukers.

Jan Bennink deed op 30 juni op Volkskrant.nl een even grappige als inspirerende oproep om zand in de verkiezingsmachine te gooien. Zijn voorstel om via het stembiljet tot een vrolijke chaos te komen en alleen op kleine partijen te stemmen, met een ongekende versplintering tot gevolg, spreekt mij aan. Maar toch ziet Bennink iets over het hoofd: het kan nog radicaler.

Saaie strijd
Mijn tegenvoorstel is daarom: stem op 12 september allemaal blanco. In de krachtmeting tussen rood en blauw, tussen Emile Roemer en Mark Rutte (en misschien toch wel Geert Wilders), een saaie strijd waar de verkiezingen op dit moment op af lijken te stevenen, moet juist de blanco stem gaan zorgen voor een mentaliteitsverandering.

Ik geef toe, dit is een groot en misschien zelfs afgesleten woord. Toch is het niet te laat om het van nieuwe inhoud te voorzien. Wanneer Nederland blanco stemt, stemt het niet in met een hernieuwd mandaat voor de zittende partijen en politici. Zonder een alternatief aan te dragen! Veel revolutionairder kan ik het niet maken. Daar kan geen Piratenpartij tegenop.

Het resultaat: na 12 september kan er geen Tweede Kamer worden samengesteld. Sterker: de Tweede Kamer zal helemaal leeg blijven, en een verfrissende stilte daalt neer over het Binnenhof. Noodgedwongen zal de Koningin in haar eentje de nieuwe regering vormen, daarbij gesteund door het demissionaire minderheidskabinet - iets wat ik als republikein en tegenstander van dit minderheidskabinet betreur, zodat we alleen kunnen hopen dat de kiezer deze patstelling snel doorbreekt.

Confrontatie
Want nieuwe verkiezingen zijn noodzakelijk. En als de kiezer het maar lang genoeg volhoudt, blijft dit vacuüm in stand tot de lijsttrekkers met een gezamenlijke verklaring komen, waarin ze beterschap beloven. Natuurlijk geloven we de dames en heren niet op hun woord, maar als ze met interessante beloften komen en zelf opstappen, valt er over te praten. Het is een drastische methode, maar wie een revolutionaire daad wil stellen moet soms voor de confrontatie kiezen. Zoals het nu gaat, kan het niet langer.

Nederland is toe aan, nee, niet aan Paars, of Paars Plus, of aan Bruin, Grijs of Groen-Geel. Nederland is toe aan Blanco. De premier van het eerste Blanco Kabinet? Dat ben ik, als mijn volk mij roept, graag zelf. Ik ben namelijk Blanco in hart en nieren, en zal de Blanco zaak dienen, zowel in het binnen- als het buitenland.

De bordesscène, met alle kabinetsleden in stemmig wit, pardon, blanco, wordt gesponsord door de meest-biedende brouwerij van Witbier. Want een nieuw kabinet mag ook wel eens kijken naar nieuwe manieren van fondsenwerving, net als de door het vorige kabinet om zeep geholpen cultuursector. Maar dat is een ander verhaal.

_{Chrétien Breukers is dichter, hoofdredacteur van literair weblog De Contrabas  en publicist.}