OPINIE - Kim Aupers −
13/02/12, 18:52
© Thinkstock
Waarom houdt de politiek zich nog steeds niet bezig met het oplossen van de echte problemen? Waar blijft die langetermijnvisie? Dat vraagt Kim Aupers zich af. 'Niets doen is geen optie meer'.
De volgende generatie zal ons in 2050 voor gek verklaren. 'Jullie wisten wat er zou gebeuren, maar jullie deden niets' zullen ze terecht opmerken. Op dat moment wonen wij bij onze kinderen in huis. Pensioenen bestaan niet meer en overwaarde op het duurbetaalde koophuis is een relict uit vervlogen tijden.
PvdA-sloganToch weten wij het al wel in 2012: het moet anders. En dan niet als in die PvdA-slogan. Maar echt anders. Het economisch stelsel is niet langer houdbaar en we zijn wel vaak genoeg gewaarschuwd over de opwarming van de aarde en ons absurde grondstoffenverbruik. De vraag is hoe deze problemen structureel zijn op te lossen mét een langetermijnvisie.
Hoe dat allemaal moet: Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat het tijd is om keuzes te maken en prioriteiten te stellen. Want net als de generaties voor ons doen of beter gezegd juist niet doen, is nu geen optie meer. Wij weten echt wel dat de wereldwijde temperatuur door de uitstoot van broeikasgassen, verbranding van fossiele brandstoffen en ontbossing de afgelopen tien jaar hebben geleid tot een gemiddelde wereldwijde stijging van 1,4 graden Celsius. Keer op keer bevestigen onderzoekers dat mensen mede verantwoordelijk zijn voor de opwarming van de aarde. Wij kunnen straks niet tegen onze kinderen zeggen dat wij dat niet wisten. Sterker nog, wij hebben de keuze hier 'iets' aan te doen.
Hoewel er iets moet én kan gebeuren, heeft het klaarblijkelijk niet onze prioriteit. In Nederland hebben wij momenteel andere prioriteiten, zoals 'de tocht der tochten'. Dat de Elfstedentocht is afgeblazen (als gevolg van de opwarming van de aarde?), zou ons aan het denken moeten zetten. Nadenken over klimaatverandering met een gevoelstemperatuur van min vijftien is echter niet aan ons besteed (als mijn bontmuts maar goed zit en mijn Uggs maar sneeuwvrij zijn).
QatNiet alleen 'het volk' heeft moeite met het stellen van prioriteiten, ook in Den Haag maakt men zich druk over bijzaken. De afgelopen maanden heeft men zich opgewonden over een paar Somaliërs die op een blaadje kauwen. Terecht, het is ook vreselijk; die horde(!) verslaafde Somaliërs. Gelukkig heeft moraalridder Mirjam Sterk (CDA) met haar christelijke ideologie zich sterk gemaakt voor het verbod op qat kauwen. Maar over hoeveel mensen hebben wij het eigenlijk en wat is de maatschappelijke impact daarvan? Is het alcoholprobleem van de 'doorgechardonnayde' moeders in Amsterdam-zuid niet velen malen groter?
Pensioenvoorzieningen in Nederland krijgen wel aandacht. Een duurzame oplossing van dit probleem heeft echter nog geen prioriteit. Wij weten dat de pensioenen in de toekomst niet meer kunnen worden opgebracht door het werkende deel van de bevolking. Afgelopen jaar zijn de eerste babyboomers met pensioen gegaan (voor zover zij niet zijn gaan voorvutten, eindeloos ouwe lullendagen hebben opgespaard of al genoeg hebben verdiend). Als gevolg daarvan zijn de uitgaven aan de uitkeringen (AOW) flink gestegen. Meer babyboomers zullen hen op korte termijn volgen. De jongeren van nu zullen door moeten werken. Wij hebben in 2050 niet meer dan kans om rustig qat te kauwen, maar zullen moeten blijven werken(misschien kan Mirjam Sterk daar iets aan doen?)
RandverschijnselenVan de politiek verwacht ik dat zij zich afzijdig houdt van tijdelijke of randverschijnselen en zij opzoek gaat naar duurzame oplossingen voor de problematiek in Nederland en de rest van de wereld. De politiek behoort de juiste prioriteiten te stellen en vervolgens de noodzakelijke keuzes te maken. Zij hoort zich niet bezig te houden met een meldpunt voor overlastgevende arbeiders uit Midden- en Oost Europa.
Tenslotte is het niet enkel de politiek die de prioriteiten stelt. Kom op. Steek ook je hand in eigen boezem, ontken niet wat je weet en maak keuzes en stel prioriteiten. Zorg ervoor dat je later niet tegen jouw kinderen hoeft te zeggen dat je het wel wist, maar niets hebt gedaan.
Kim Aupers is advocaat-stagiair en lid van nieuwe leiders: nieuwe-leiders.nu