^{Jeroen Koerselman (arts), Zeist.}

Er wordt voorgesteld om speciaal binnen de geestelijke gezondheidszorg een forse bezuiniging door te voeren en mensen met psychische/psychiatrische klachten jaarlijks een forse extra bijdrage te laten betalen, wanneer zij zorg afnemen binnen de GGZ. Binnen de 'gewone' gezondheidszorg, waarin men slechts behandeling zoekt voor lichamelijke (meer tastbare?) ziektes en aandoeningen, wordt een dergelijke extra eigen bijdrage niet ingevoerd. En toch stelt de minister dat van discriminatie geen sprake is.

Mijn voorstel: laten we in de GGZ niet meer spreken van 'de cliënt', maar gewoon weer van 'de patiënt'. Immers, wat is ook alweer de betekenis van het begrip 'patiënt'? Een patiënt is iemand aan wie medische, paramedische en/of verpleegkundige hulp wordt verleend. De patiënt is een zorgbehoevende en geniet de zorgen van een medisch hulpverlener. Een patiënt is iemand met een zelfzorgtekort en kan een ziekte, aandoening of letsel hebben.

Dus als we nu zowel in de GGZ als in de gewone gezondheidszorg weer van 'de patiënt' spreken, dan is voor iedereen duidelijk dat het om ziekte en gezondheid gaat. Psychisch of lichamelijk maakt dan niet meer uit. En waarom zou op de ene vorm van gezondheidszorg harder bezuinigd mogen worden, dan op de andere? De minister maakt dan wel een onderscheid (en dat is overigens de letterlijke betekenis van het woord discriminatie).

Reageren? opinie.volkskrant.nl/brief