Een kéurige man

Met bosjes vielen ze voor hem, de dames van stand. Maar ‘de zoon van de Britse aristocraat’ aasde alleen maar op hun creditcards....

De Nederlandse bon vivant en vrouwenverslinder Peter de Greeff weet één ding zeker: hij is de bastaardzoon van de Britse conservatieve politicus Anthony Eden, Prime Minister van Groot-Brittannië tussen 1955 en 1957 en een van de hoofdrolspelers in de Suezcrisis. Eden zou De Greeff in 1950 hebben verwekt tijdens een buitenechtelijk avontuurtje met een Nederlandse. De adellijke Eden toonde zich jaren later een heer: na zijn dood in 1977 liet hij een erfenis na van enkele tientallen miljoenen Britse ponden. Erfgenaam: Peter de Greeff.

Aldus Peter de Greeff.

Bijzonder aan dit verhaal is niet zozeer dat De Greeff (57) het al sinds eind jaren zeventig volhoudt. Bijzonder is dat zo veel mensen, of preciezer: zo veel welgestelde vrouwen, op zoek naar een betrouwbare en toch enerverende man, hem geloven. Of willen geloven.

Zijn ex-vrouw bijvoorbeeld geloofde het Eden-verhaal 25 jaar lang, zegt ze, al leverde De Greeff nooit enig concreet bewijs voor zijn beweringen. Zij bleek de eerste van een tot op de dag van vandaag langer wordende karavaan van nette dames. Een aantal van hen doen hier hun verhaal. Peter de Greeff weigert commentaar. Eerder sprak de Volkskrant wel uitgebreid met hem over zijn financiële levenswandel.

De gelijkenissen tussen de aristocratische Britse premier en de Nederlander zijn vooral anekdotisch. Anthony Eden werd in Engeland uitgeroepen tot de ‘minst succesvolle minister-president van de vorige eeuw’, vanwege zijn rol in de voor de Britten dramatisch verlopen Suezcrisis. Engeland moest destijds onder grote internationale druk uit Egypte vertrekken.

Er is weinig fantasie voor nodig om Peter de Greeff een van Nederlands minst succesvolle ondernemers te noemen. Hij ging enkele jaren geleden failliet en sleept sindsdien een miljoenenschuld achter zich aan.

Eerder maakte hij het familiekapitaal van zijn ex-vrouw op. ‘Of hij ooit geld heeft verdiend met zijn bedrijf is onduidelijk’, zegt Marianne. Haar erfenis van ‘enkele tonnen’ werd er in elk geval vakkundig doorheen gedraaid. ‘Peter was niet te stoppen.’

Opmerkelijk hoe hij het klaarspeelt. Zo kocht hij zeven jaar geleden kasteel Broekhuizen in Leersum. De Greeff was op dat moment al bijna failliet, maar kreeg toch een miljoenenlening los bij een bank. Rente over deze hypotheek betaalde hij nooit. Het kasteel is inmiddels geveild.

Tegen De Greeff liep een aanhoudingsverzoek. De curator Van der Schee, die het faillissement van De Greeff behandelt, wilde hem laten gijzelen omdat ze vermoedt dat De Greeff geld achterhoudt. En niet alleen zij vertrouwt De Greeff niet. De politie ontving diverse aangiften tegen de voormalige kasteelheer vanwege oplichting en verduistering. Al deze aangiften kwamen van vrouwen met wie De Greeff voor korte of langere tijd een relatie heeft gehad.

Het zijn de minsten niet, de vrouwen die aangifte deden tegen hun oud-geliefde. Bijna zonder uitzondering zijn het (ex-)vrouwen van succesvolle Nederlandse ondernemers. Zo is Pien, de huidige beschermvrouw van De Greeff, de ex-echtgenote van Abel Slippens, oprichter en grootaandeelhouder van groothandel Sligro. Grootgrutter Slippens is volgens de Quote 500 van rijkste Nederlanders goed voor een vermogen van 380 miljoen euro. De Greeff woont bij haar in huis in Brabant. Hij gebruikt haar auto, belt met haar mobiel, ontvangt andere dames bij haar thuis en leeft op haar kosten.

Mevrouw Slippens laat weten daar niet mee te zitten. ‘Weet u, ik ben verpleegster geweest. Geld interesseert mij helemaal niet.’ Ze wil niet zeggen hoeveel ze inmiddels aan hem heeft uitgegeven.

Andere (ex-)geliefden zijn minder laconiek. De Greeff liet zijn dure levenswandel bekostigen door de ex-vrouw van de bestuursvoorzitter van een grote financiële instelling, door een advocate, door een hoge manager van de ING-bank. Nu zou hij – volgens de bedrogen vrouwen die hem inmiddels als terriërs volgen – een relatie hebben met de ex-vrouw van de bestuurder van een van de grootste modeketens van het land.

De vrouwen willen hun verhaal kwijt als de namen van de bedrijven van hun ex-partners maar niet worden genoemd. Hun achternamen willen zij evenmin gepubliceerd zien. Dat zou voor henzelf al niet prettig zijn, maar voor hun vermogende ex-partners ronduit schadelijk – al was het maar omdat die vaak niet op de hoogte zijn van de avontuurtjes van hun ex-vrouwen. In kringen van bestuursvoorzitters en directeuren kan zelfs een slippertje van een ex schadelijk zijn voor de eigen reputatie.

De methode-De Greeff is eenvoudig. Hij bezocht de juiste feestjes, bijvoorbeeld in het chique Bosch en Duin, een villadorp nabij Bilthoven. Op een paar vierkante kilometer wonen daar de rijken dicht op elkaar. Bosch en Duin telt waarschijnlijk meer rijke, gescheiden vrouwen van middelbare leeftijd dan welk ander postcodegebied in Nederland dan ook.

‘De entree van De Greeff was formidabel’, vertelt Mabel (55). ‘Peter had aangepapt met een vrouw wier huis te koop stond. Hij zei tegen haar: ‘Ik koop je huis, ik geef je een baan, en je bent de mooiste vrouw die ik in lange tijd heb gezien.’ Die vrouw wist niet wat haar overkwam. Zo’n nette man, zo charmant, en hij gíng voor haar.’

Maar bij het eerste verjaardagspartijtje dat zij met De Greeff bezocht, ging hij met een andere – meer vermogende – dame mee naar huis.

De Greeff is trots op zijn lidmaatschap van de exclusieve golfclub De Pan bij Bosch en Duin. Deze club hanteert een strenge ballotage. Sinds De Greeff ruzie kreeg met een bestuurslid, is hij daar niet veel meer gesignaleerd.

De Greeff is te omschrijven als een ‘mannelijke gold digger’, zegt Jacqueline (46). ‘Ik vergelijk hem met de charmante oplichter Heer Olivier.’ Zij verloor veel geld aan hem als gevolg van een vastgoedtransactie.

De verliefde De Greeff kocht in een opwelling een kapitaal grachtenpand in Amsterdam voor haar. ‘Hij schrapte de ontbindende voorwaarde in het koopcontract over de financiering. Een heer als hij had dat immers niet nodig.’

Toen de datum van levering naderde, bleek dat De Greeff niet bij de erfenis van Anthony Eden kon vanwege ‘dat verdomde faillissement’. Maar voor zijn vriendin had hij een hypotheek kunnen regelen bij een bank . Ze hoefde alleen maar haar handtekening te zetten. ‘Ongelooflijk. Terwijl ik zelf nergens bij aanwezig was geweest, kreeg ik een miljoenenhypotheek. Die bank wist niets van mij’, zegt Jacqueline.

Dat was echter nog niet genoeg. Op het allerlaatste moment stortte De Greeff zelf bij een ABN Amro-filiaal in Amsterdam-Zuid het ontbrekende bedrag. Hij bracht daar een koffer met 165.000 Britse ponden in contanten binnen. ‘Britse ponden. Dan denk je toch dat het Anthony Eden-verhaal moet kloppen.’ Later bleek dat de Britse ponden afkomstig waren van een handelaar die hem daarvoor een woekerrente van 20 procent in rekening bracht. De Greeff waste met de transactie vermoedelijk contant zwart geld wit, zo vreest zij.

Niemand betaalde de rente op de hypotheek, de geldmakelaar, of de rekeningen van de aannemer. Het grachtenpand werd verkocht en de vrouw in kwestie deed aangifte van oplichting.

Valentine, een ex-bankmanager van 58 die in 2005 een relatie had met De Greeff, ging voor 14.000 euro het schip in. Daarvan was 5.000 euro bedoeld voor zijn studerende kinderen. Toen zij het bedrag had overgemaakt, eiste hij van zijn zoon meteen 3.000 euro op.

Laaiend is zij ook over de reis die hij maakte met haar creditcard naar Frankrijk ‘om de erfenis van zijn grootmoeder te regelen’. De betalingen op de afschriften van de creditcard bleken echter uit Zweden te komen. Valentine ontdekte dat De Greeff een weekeinde had doorgebracht op een kasteel in Zweden met een Amerikaanse. ‘Die had hij ontmoet via de website Miljonairsmatch.’ Ook zij deed aangifte.

Iemand die zo argeloos sporen nalaat van zijn misstappen, wekt de indruk dat hij niet helemaal goed bij zijn hoofd is. ‘Een borderliner en een narcist’, zegt Marianne. ‘Hij is een pathologische leugenaar’, zegt Valentine. En Jacqueline: ‘Toen ik samen met hem de film A Beautiful Mind bekeek, over Nobelprijswinnaar John Nash, viel bij mij het kwartje. Hij is hartstikke gek.’

De Greeff is op zijn minst een charmante gek. Annemiek (53) kreeg in 2007 contact met hem via de site relatieplanet.nl. Daarop stond een foto van hem in een net pak op een oude herenfiets. Een grijze jachthond maakte het plaatje af.

De Greeff en Annemiek spraken af bij een golfbaan. Ze was diep onder de indruk: ‘Hij verscheen in een Burberry-regenjas met een mooie kaki corduroybroek. Hij deed zittend op de achterklep van zijn auto zijn handgemaakte golfschoenen aan. Hij rook lekker en ik dacht: zo-oo. Na een half uur op de green kusten we elkaar.’

Annemiek stond haar auto een tijdje af en leende hem geld. Op het nachtkastje van De Greeff zag zij de boekjes van Anthony Eden liggen. Binnen een paar maanden informeerde zij bij de politie hoe je aangifte moet doen bij oplichting.

Een overeenkomst met Anthony Eden dringt zich op. De Britse minister was destijds een mode-icoon. Een ‘Anthony Eden’ staat voor de modieuze vilten hoed die de Brit veel droeg, een Homburg. In het paspoort van De Greeff staat dat hij in Londen geboren is. Hij werd opgevoed door zijn grootmoeder in Hilversum, volgens zijn ex-vrouw. Zijn moeder was nergens te bekennen. Tegen geen van zijn vele vriendinnen heeft hij ooit een andere vader genoemd dan Eden. Van de erfenis ontbreekt tot nu toe elk spoor.