Philly cheese steak

Er zijn hier in Amerika de merkwaardigste dingen te koop. Zo kocht ik laatst een pluchen knuffel, zijnde een zwart met witte, miljoenvoudige vergroting van een gekke-koeien-ziekte-microbe....

Dat broodje is, zoals de meeste Amerikaanse sandwiches, een vet en zout calorieënvehikel. Langwerpige, sponzige kadetjes worden dik besmeerd met voornoemde spuitkaas, overvloedig belegd met dun gesneden biefstuk en gegarneerd met gebakken uien, paprika en champignons.

Die biefstuk is trouwens helemaal geen biefstuk. Het zijn papierdunne plakken bevroren rundvlees, die in een hete, vette koekenpan in tien seconden ontdooien en gaar worden. Als je in een Philly cheese steak bijt, loopt het vet onherroepelijk je mouw in. De echte liefhebber kenmerkt zich dan ook door het aannemen van een speciale positie bij het eten, ‘the Philly lean’: staand op straat, het hoofd voorover gebogen naar het druipende broodje, zodat het vet niet op je kleren maar op de grond valt.

Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik een zwak heb voor de Philly cheese steak, zelfs met nepkaas, sponsbrood en fopbiefstuk. Maar ik maak een betere. Die is trouwens ook behoorlijk vet, al druipt hij wat minder opdringerig dan de snackbarvariant. Ik doe er méér uien en paprika op, sterker nog: deze versie van de Philly cheese steak zou je met een beetje goede wil best een volwaardige maaltijd kunnen noemen.

Snijd de ui in ringen, de paprika in reepjes, de champignons in plakjes en de peper in dunne ringetjes. Fruit ze aan in een koekenpan met wat olie, en laat ze naar smaak half of helemaal garen. Schep ze uit de pan en leg ze even apart. Zout en peper de biefstuk, bak hem saignant en laat hem twee minuten rusten. Warm de groente nog even op in de pan, doe er zout en peper op. Snijd intussen de broodjes open en beleg ze met kaas. Snijd de biefstuk in dunne plakjes, leg die er bovenop, en daar bovenop het ui-paprika-mengsel. Dichtklappen en toebijten.

Sylvia Witteman