Mannen in nood

Niet moeilijk om ook in mijn eigen omgeving vast te stellen dat het tijdperk van de vrouw inderdaad is aangebroken....

Omgekeerd is het wel de normaalste zaak van de wereld dat je na zo’n afstraffing seksueel gewoon weer je mannetje staat. ‘Hé, is-ie wel stijf genoeg? Zo heb ík er toch niets aan! Haal een vork uit de keukenla, dan prak ik ’m er wel in.’ Zulke teksten. Echt waar.

Mijn vriend P. moest onlangs mee naar relatietherapie, aangezien zijn vrouw zich de laatste maanden in bed niet meer bevredigd genoeg achtte. Daar kreeg hij al na een intakegesprek van vijf minuten tot zijn stomme verbazing te horen dat alleen hij in behandeling wordt genomen. Volgens de behandelend geneesvrouw zou het namelijk exclusief aan zijn toegenomen mannelijke onzekerheid te wijten zijn dat hij zijn bedgenote niet meer kan bieden waarop ze recht heeft.

Vriend F. was een paar weken terug, en nota bene op aandringen van zijn partner, een ‘avondje onder de mensen’ geweest: in de kroeg had hij over het leven zitten praten met Harry, een goede kennis van hem. Toen F. thuiskwam en zijn vrouw vertelde dat ook Harry als man-in-de-war ’s nachts vaak paniekaanvallen krijgt, was de vrouw van F. woedend geworden. Dat eeuwige gezeik van die mannen over hun onzekerheid altijd maar! Als F. er nog één keer met haar over zou beginnen, dan kon hij voorgoed zijn biezen pakken! Gisteren heb ik, heel stiekem, nog even met ’m over de situatie gebeld. F. doet bij zijn eigen therapeut ontspanningsoefeningen, waarbij hij een half uur, en met de benen van de grond, moet liggen op een grote opblaasbal. Ondertussen denkt hij dan na over de bouw van een eigen huisje in zijn tuin, om daar voorlopig te gaan wonen. Maar ja, de kredietcrisis, hè. En het geld groeit de bazin des huizes niet op de rug!