Geluidskunstenares Bruys blijkt een eclectische smulpaap

beeldende kunst Tingeltangel, belletjes, digitale steeldrums en Rotterdamse rap: het is een opgewekt universum, dat sinds afgelopen weekend in het NiMK (voorheen Montevideo) in Amsterdam te zien is....

Bruys blijkt een eclectische smulpaap. Ze wijdt een zaaltje aan het jonge collectief Venour, dat bestaat uit illustrators, veejays, ontwerpers en kunstenaars. Hun band Niet de Jeugd past in een kartonnen doos, van waaruit op drie kleipoppetjes muzikanten worden geprojecteerd. Lowkey en lekker Rotterdams. Even verderop is de video Wanderlust van wereldster Björk te zien, een hallucinerende reis door een 3-D kleianimatie landschap gemaakt door het Amerikaanse duo Encyclopedia Pictura. In het clip-programma staat naast een bekende naam als CocoRosie – de freakfolk Amerikaanse zusjes die onlangs nog met het Concertgebouworkest optraden – de talentvolle Zwitserse Happy Heidi, net afgestudeerd aan de Rietveld Academie. Bruys toont zelf een sereen nieuw werk, leren sculpturen/instrumenten gecombineerd met bellengeklingel en oplichtende tekst. Even belangrijk als muziek en geluid is het handmatige, het virtuoze geknutsel.

De Amerikaanse galerie Deitch projects is zo’n voorbeeld: die bestrijkt het steeds verder uitdijende veld tussen kunst, muziek, mode, strips en performance. Dankzij de complete productiestudio-in-de-laptop is het daar inmiddels behoorlijk druk geworden. Een beetje irritant-naïef kan deze scene echter ook wel eens overkomen, en de tentoonstelling stijgt daar bovenuit door toevoeging wat meer duistere of conceptuele werken, zoals de wandtekeningen van Jan Rohlf (oprichter van het Berlijnse festival Transmediale). In een technische stijl toont hij de muziek- en apparatuurverzamelingen van drie Berlijners – de poort tot hun persoonlijke smaak en geschiedenis.

Sacha Bronwasser