Lesbische emancipatie mét seks heeft lange weg te gaan

Morgen is het Gay Pride. Velen zullen weer hun afkeer uitspreken over al dat bloot. Nederland houdt best van homo’s maar niet van hun seks, zegt Frank van Dalen....

In veel huiskamers zal zaterdag met afkeuring naar de Gay Pride worden gekeken. Moet dat nou? Al die blote konten, strakke leren broekjes, uitgedoste mannen en travestieten?

Op tv komen vooral de boten met de schaars geklede mannen in beeld. En niet de politieke boot van het COC met Spitting Image-koppen van ‘brokkenkabinet’-Balkenende, dat bar weinig heeft gedaan aan homo-emancipatie. Maar het is te gemakkelijk de media de schuld te geven. De tv en kranten houden nu eenmaal van extreme plaatjes omdat we er, al dan niet stiekem, zo graag naar kijken. Dus zullen ze inzoomen op de blote konten, leren tuigjes en grote dildo’s.

Werkt dit niet averechts op de homo-emancipatie in Nederland? Als er al moslims zijn die hun best doen begrip te krijgen voor homoseksualiteit, dan zullen ze met de Gay Pride weer al het begrip verliezen. Hier is nu eenmaal een enorme cultuurkloof. In veel moslimculturen hebben mannen seks met elkaar, maar er wordt niet over gesproken. En zeker niet openlijk getoond.

De Gay Pride speelt radicale moslims in de kaart. Daarom zijn er zaterdag in Amsterdam meer politiemannen dan ooit op de been. Toch is de wijdverbreide kritiek op de Gay Pride in de kern homofobie – niet alleen bij moslims, ook bij niet-moslims. Want waarom valt niemand over de blote konten van de dames van het Zomercarnaval in Rotterdam en iedereen wel over de schaars geklede mannen tijdens de Gay Pride? We zijn toch bloot gewend? Op reclameborden staan metersgrote vrouwen in hun slipje waaraan niemand zich stoort.

Tijdens de Canal Parade varen homo’s, travestieten en een enkele lesbische vrouw opgedoft door de Amsterdamse grachten. Het kan niet uitbundiger en daarom komen homo’s uit de hele wereld erop af. De Canal Pride maakt mannelijke homoseksuele seksualiteit en erotiek zichtbaar. Dat stuit veel mensen tegen de borst. Als we eerlijk zijn niet alleen bij de Canal Parade, ook de rest van het jaar. Eenderde van de mensen wil niet worden geconfronteerd met zoenende homo’s. En dat zijn dus niet alleen allochtonen. In meerderheid zijn het autochtonen.

De norm in 2006 is: je mag homo zijn als mensen er niet te veel van merken. En ze willen al helemaal niet met homo-erotiek en -seksualiteit worden geconfronteerd. Het provocerende zit in de mannelijke homoseksualiteit; lesbische seksualiteit is sowieso nog veel onzichtbaarder in de maatschappij. Hier is qua emancipatie nog een langere weg te gaan.

Uit een recente enquête blijkt dat eenderde van de homoseksuelen zich de laatste jaren minder opvallend homoseksueel gedraagt. Dit houdt in dat ze op straat niet hand in hand lopen en niet zoenen. Omdat ze zich minder veilig voelen. Het COC vindt dit schokkend en alleen al daarom is het prima als op alle tv’s zaterdag wel homoseksualiteit in extreme en minder extreme vormen wordt getoond.

Er is een opvallende overeenkomst met de groeiende intolerantie tegenover homo-ontmoetingsplaatsen. Of je het eens bent of niet met het fenomeen, na jaren van acceptatie en gedogen, is een ware kruistocht ontketend tegen homo-ontmoetingsplaatsen, ook daar waar geen sprake is van overlast. Geen middel wordt geschuwd, zoals het kappen van complete bossen en het noteren en publiceren van nummerplaten. En het gaat verder. Docenten krijgen het advies niet langer openlijk homoseksueel te zijn en homoseksuele verstandelijk gehandicapten wordt het verboden met lotgenoten samen te komen.

Wat afwijkt van het ‘normale’ wordt niet meer getolereerd. Ironisch genoeg zitten – bij deze groeiende intolerantie van Nederlanders – moslims in hetzelfde schuitje. Autochtonen ergeren zich steeds meer aan ostentatieve uitingen van het moslim-zijn, zoals het dragen van hoofddoekjes, djellaba’s en baarden. Grote moskeeën die het straatbeeld bepalen, zien we liever niet. Nederland wordt in het openbaar minder tolerant tegenover minderheden.

De Gay Pride is dus meer dan een dagje feesten, zoals Ralph du Long (Forum, 28 juli) betoogt. Een schokeffect in de huiskamer is nog steeds nodig zolang men niet gewend is aan openlijke homoseksualiteit en alles wat in de normale dagelijkse omgang daarbij hoort.