Springruiter Schröder opent foutloos

Gerco Schröder is de finale van de wereldbeker voor springruiters in Las Vegas uitstekend begonnen. Op het eerste onderdeel, traditioneel het jachtspringen, stuurde hij de ruin Eurocommerce Genève foutloos rond in 77,05 seconden, goed voor de zevende plaats....

De Amerikaan McLain Ward was met het in Nederland gefokte paard Viktor het snelst, hoewel hij een balk afgooide. Met een totaaltijd van 72,73 bleef hij de Zweedse Malin Baryard en de Braziliaan Rodrigo Pessoa, de enige anderen die naast Schröder geen strafseconden opliepen, duidelijk voor. Zijn beloning was 20 duizend dollar.

Het verschil tussen Ward en Schröder is met nog twee zware klassieke proeven op het programma allerminst onoverkomelijk. Jan Tops (17de) en Eric van der Vleuten (26ste) begonnen minder overtuigend, maar zijn evenmin kansloos voor een goede klassering.

Schröder meende nog wel dat de loting hem slecht gezind was geweest. Hij moest als eerste combinatie de ring in. Dat bleek achteraf geen nadeel. De Twentse ruiter vertelde dat hij al in de beginfase moest improviseren door een onzekerheid op het derde obstakel van parcoursbouwer Conrad Homfeld, ooit zelf wereldbekerdeelnemer. 'Ik had me voorgenomen vier galopsprongen te maken naar hindernis 4. Omdat de sprong daarvoor niet goed was gelukt, werden het er improviserend vijf. Vanaf dat moment liep Eurocommerce Genève een hele fijne wedstrijd', keek Schröder tevreden terug.

Tops kon zich wel voor het hoofd slaan. Bij het bestuderen van het parcours met bondscoach Bert Romp schatte hij de lijn van de elfde naar de twaalfde hindernis verkeerd in. 'We waren het er over eens dat het voor Grande Dame eenvoudig moest zijn de afstand in vijf galopsprongen te overbruggen. Maar we onderschatten het probleem. We kwamen te dicht onder die triple bar, waardoor een fout ontstond', zei Tops zonder zijn ergenis weg te stoppen.

Bert Romp rekende zich die misser ook aan. 'Grande Dame liep een perfecte wedstrijd en dan gebeurt er zoiets stoms. Ik ben er ziek van. Wil je hoog eindigen, dan gaat het om de kleine dingen. Dan mag ik niet zo'n fout maken.' Verloren is er volgens Tops nog niets. 'De merrie sprong fantastisch en dat geeft een goed gevoel. Er komen nog twee wedstrijden. Ik reed een strakke rit, waarop niets viel aan te merken. Behalve misschien dat ik de orders van de bondscoach iets te nadrukkelijk heb opgevolgd.'

Van der Vleuten zocht de schuld van zijn tegenvallend begin vooral bij zichzelf en voor een gering deel bij Homfeld. Zijn rijdier Audi's Castana trof in elk geval geen blaam. 'Ik wil geen kritiek op de bouwer leveren, maar het was voor de paarden moeilijk om in het ritme te komen. Ik heb bijna geen vloeiend lopende parcoursen gezien. Van de drie fouten die ik heb gemaakt, waren er twee, beide op een steilsprong, eigen schuld. Die kan en mag ik mijn merrie niet aanrekenen.'

Behalve sporadische, lichte kritiek kreeg Homfeld voor zijn openingsparcours, selectief en toch fair, ook veel bijval.

Voor het eerst in jaren ging geen enkele combinatie onderuit, er werden fouten gemaakt op alle dertien hindernissen (zestien sprongen) en slechts drie deelnemers werden uitgeluid na twee weigeringen.