Terwijl Nederland steeds lelijker en dommer wordt, de media in hoog tempo berlusconiseren, de kunstwereld smeekt om het mecenaat van havenbaronnen en fatsoenlijke uitgevers verworden tot bestsellerkanonnen, lijkt de poe zich van al deze verschrikkingen niets aan te trekken....
Het succes van zo'n reeks staat of valt met de smaak van de redacteur. Chren Breukers selecteerde vier dichters die elk 32 pagina's kregen toegewezen. Voor drie van de deeltjes liet hij een gevestigd dichter een aanbeveling op het omslag schrijven. Zo wordt Instructies voor een ober van Paul Janssen gesierd door het machteloze proza van Ruben van Gogh: '[Hier] smelten verschillende beelden, gedachtesprongen en handelingen die normaliter ver van elkaar plaatsvinden samen binnen de verstilde momentopnames die de gedichten van Paul Janssen (. . .) steeds weer blijken te zijn.'
Wie na deze aankondiging niet meteen afhaakt, doet dat wel na regels als deze: 'Toen hij zichzelf niet kende/in toekomst of verleden/raasde hij/door velden, vluchtiger/dan een moment/van liefde.'
Catharina Blaauwendraad, geroduceerd door Jean Pierre Rawie, schrijft eveneens volkomen overbodige gedichten: 'De toekomst is een onderhuidse tijd./Haar huid wil van de huidige genieten.' En: 'Niet ik beheers de taal, maar omgekeerd.'
Eva Cox is een ongeleid projectiel. In haar bundel worden krachtige, onbesuisde flarden afgewisseld met schaamteloze clich maar dat ze, als ze haar talent leert te hanteren, goede gedichten zou kunnen schrijven, blijkt uit regels als deze: 'Het meisje kent kerels met kelen vol lood. Ze tillen haar lel en vullen de trechter, roffelen ballast in haar hoofd.'
De enige echte aanwinst is voorlopig Han van der Vegt. Zijn epische gedicht 'Ratel' vertelt een verontrustend verhaal over besmetting en uitroeiing, infiltratie en deportatie. Het begint zo: 'Er is tenslotte niets veranderd/ze blijven binnenkomen met het grondwater/en met de regen dalen ze neer.'
Steeds opnieuw worden pogingen gedaan de indringers mensen? ratten? virussen? te elimineren, steeds opnieuw keren ze terug: 'liefdevol afgedreven zwemmen de embryo's/stroomopwaarts onder de muren door.' Smerige, enge poe.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in België www.demorgen.be.