Emma, de kindjes en de slappe zakken

Het was in meerdere opzichten een curieus verhaal, twee weken geleden in weekblad HP/De Tijd. Onder de titel 'Slappe zakken' presenteerde redactrice Astrid Theunissen haar persoonlijke ervaringen met een aantal mannen die een opmerkelijke overeenkomst bleken te vertonen: zij haakten af zodra haar kinderwens ter sprake kwam....

Hoofdverdachte was ene De Jong, die op ruim 40-jarige leeftijd ook maar niet volwassen wilde worden en, in plaats van te kiezen voor huisje-boompje-kindje, zich boerend en winden latend met een blikje bier en een frisse blom terugtrok op het bankje van zijn vrijgezellenflatje. 'De slappe zak is overal', meende Theunissen, die met 'kramp in de eierstokken' ook nog een paar namen optikte in wie de ingevoerde lezer een aantal regelmatige bezoekers van de hoofdstedelijke horeca-gelegenheid De Pels zou kunnen herkennen.

Smakelijk voer voor de media -w a t ch e r . Vooral ook omdat de soap tussen Theunissen en haar slappe zakken zich steeds meer in de openbaarheid afspeelt. Zo zag het concurrerende weekblad Vrij Nederlander vorige week niet tegenop de wereld te vertellen wie meneer De Jong in werkelijkheid is: voormalig H P-redacteur Stan de Jong, met wie zij een relatie had.

De slappe zak in kwestie verbleef de afgelopen maanden in het Zuid-Spaanse Sevilla. Met een cerveza binnen handbereik slaat hij nu terug op zijn weblog www.standejong .nl met een feuilleton onder de titel Emma, in wie ingevoerde lezers de H P-redactrice herkennen.

Het is een vermakelijke mediasoap aan het worden, die een dezer dagen zijn einde zal beleven. Vaardig opgeschreven, en een must voor wie het thema slappe zakken in HP ook al met herkenning of afkeuring las.

De H P-redactrice had het allemaal aan zichzelf te wijten, luidt de keerzijde van de medaille volgens De Jong: 'Emma wilde alles. Een rockster met een avontuurlijk leven en een lul van 25 centimeter (nu wil het toeval...) en een pantoffelheld die achter de buggy sjokt en niets liever doet dan sperziebonen doppen en verjaardagen af lopen.'

Zelf wilde De Jong, zo leren we, slechts kinderen indien hij hooguit op zondag de man mocht zijn die het vlees kwam snijden. De Jong: 'Wat is daar godverdomme mis mee? Mijn vader sneed op zondag ook het vlees. Hij kon dat trouwens fantastisch.'

Afijn. Wie deze prangende kwestie tot in detail tot zich wil nemen, raadplege www.standejong .nl. De Jong, die zegt het stuk in HP zelf nog niet te hebben gelezen, vindt het verhaal 'interessante lesstof voor de scholen voor journalistiek, in het kader van de klasjes over ethiek en communicatie'.

Valt er al iets te zeggen over de afloop van zijn feuilleton? De Jong: 'Ze krijgen elkaar niet.'