'Ik wilde niet verder leren. Ik wilde alleen tennissen'

Bart de Gier (18) maakt snel progressie maar de onbetaalde prof kan die opmars ook prima relativeren...

De clichés van het tennistalent - verwend, verwaand, dollartekens in de ogen en voortgedreven door bemoeizuchtige ouders - zijn op hem niet van toepassing. Bart de Gier is de bescheidenheid zelve. Nuchterheid staat centraal in de Kop van Noord-Holland.

Bart de Gier heeft ook een gezonde kijk op zijn eigen positie. Hij is tweemaal Nederlands kampioen geworden, tot en met veertien jaar indoor en tot en met zestien outdoor. Op weg naar de derde titel, in Doorn, struikelde hij in de halve finale. 'Maar we moeten vooral internationaal kijken, en dan staan we heel ergens anders.'

Bart de Gier - lichting '83 - staat 43ste op de ITF-ranglijst, boys singles. Hij is de hoogst geplaatste Nederlander op deze lijst, die wordt aangevoerd door een jonge Joegoslaaf.

De Gier heeft de voorbije maanden snel progressie gemaakt, maar hij relativeert zijn eigen opmars onmiddellijk. 'Zonder punten te halen ben ik vijftig plaatsen opgeschoven doordat de in 1982 geboren spelers eraf zijn gegaan.

'We spelen vooral voor de ITF-punten. Ik heb er eind februari vijftig gehaald in Neurenberg, in een ITF-2 toernooi. Als ik de halve finale had gewonnen, had ik er 75 bij gekregen. Met 300 punten had ik vast in de topveertig gestaan.'

Nu is het weer oppassen geblazen. Voor 1 mei moet De Gier nog toernooien in Kroatië en Italië spelen, om zijn positie te handhaven en entree te verwerven op Roland Garros.

'Er is druk en ja, ik leg mezelf ook druk op. Ik heb mijn eigen, haalbare doelstellingen. Maar op de hotelkamer hebben we het op zulke buitenlandse reizen niet over de ranglijst. Je moet de blik ook richten op de ontwikkeling van je spel. Als dat vooruitgaat, dan komen de resultaten vanzelf.'

De schriele tiener (1.80 meter) is onbetaald beroepstennisser. Hij heeft de school eraan gegeven. 'Na mijn havo-eindexamen van vorig jaar ben ik gestopt en heb voor vier jaar alles op tennis gezet. Het was voor mij een simpele beslissing. Een logische stap, mijn enige optie ook. Ik wilde niet verder leren, ik wilde alleen tennissen.'

Nederlandse tennistalenten worden volgens de visie van de bond op school gehouden en lopen daarmee een achterstand op ten opzichte van buitenlandse beloften die studie en sport combineren.

De Gier werkt twee dagen per week met privé-coach Vincent van Gelderen, in Midden-Beemster, en vertoeft vier werkdagen in Amsterdam bij de Jong Oranje-ploeg, begeleid door Eddy Bank en Joost Wijnhoud. Hij heeft een contract met de bond KNLTB. 'Dit jaar wordt alles voor mij betaald, reizen, verblijf, trainers. Ik denk dat ik de bond een ton per jaar kost.'

Tot zijn 22ste kan hij nog onder de vlag van de bond opereren. Elk jaar vermindert de ondersteuning evenwel met grofweg een kwart. In het volgende contractjaar moet hij zijn hotels zelf betalen, daarna zijn tickets. Dat ziet er begrotelijk uit.

Vader Gerrit is metselaar; hij schuift 's ochtends om half zes in de file naar het zuiden en bespant 's middags na thuiskomst nog even de rackets van zoonlief. De Gier senior is nu bezig met de oprichting van een stichting om het tennisavontuur van Bart te bekostigen. Investeerders krijgen hun geld terug als de tophonderd wordt bereikt.

Als ventje van zes begon Bartje met tennis. Thuis ging de kast aan de kant en oefende hij eindeloos tegen de wand van de huiskamer. Hij doorliep de E-training in Den Helder, de D in Schagen en de C - voor negenjarigen - in Heemskerk. 'Veertigduizend autokilometers per jaar gingen er aan hem op', vertelt moeder Vennie. Nu reist hij per trein en per bus.

Bart de Gier haalde als enige van de Noord-Hollandse C's de districtstrainingen en stoomde door. Op zijn veertiende begon hij al met reizen. Zijn mega-trip was de zevenweekse reis eind vorig jaar, door Florida en Mexico. Hij trainde in het befaamde Nick Bollettieri-centrum. 'Ik verloor daar in de eerste ronde van het Eddie Herr-toernooi van de Zwitser Valent. Slechte loting, hij stond tweede geplaatst. Je straf is dan een week keihard trainen, voorbereiden op het volgende toernooi.'

Hij mag dit jaar nog zijn ontwikkeling zoeken in jeugdtoernooien. Volgend jaar gaat hij de futures in, de laagste klasse in het rijtje met satellites, challengers en echte ATP-toernooien. Dan volgen de ware proeven van zijn speelstijl. Die is Nederlands. 'Ik speel serve-and-volley.

'Mijn voorkeur gaat uit naar snelle banen, indoor, hardcourt. Dat is goed voor mijn speltype. Mijn service is redelijk, de volley mijn beste wapen. Vanaf de baseline ben ik minder goed. Ik tennis, omdat ik het leuk vind, omdat ik er verder in wil komen. Ik speel nu nog voor de eer, bekers. Je krijgt bij de junioren geen dollar prijzengeld.'