Peter Bakker, cameraman

'IEDEREEN GAAT opzij voor de man met de camera op zijn schouder. Dat is de macht van televisie. Je weet dat het bestaat en je maakt er gebruik van....

'Toen ik veertien was, heb ik voor het eerst een echte camera vastgehouden. We waren op vakantie in Zwitserland. Daar volgde een Amerikaanse televisieploeg een ijshockeyteam. Ik sprak een beetje Duits en Engels en ben een weekje met ze opgetrokken om te tolken. Het was voor mij altijd al een drive om vooraan te staan bij gebeurtenissen die je normaal gesproken alleen op televisie ziet.

'Tijdens opnames in theater Het Spant kroop ik naar binnen en hielp na afloop met het opruimen en inpakken van de spullen. Ik dacht: ''door aan die kabels te zitten kun je het vak leren''.'

In het laatste jaar van zijn vwo stuurde Peter een open sollicitatie naar de Cinevideogroep, een dochteronderneming van het NOB. 'Na mijn examen kreeg ik een brief en na een paar weken stond ik als assistent leerling-cameraman bij Sterrenslag.

'Het was toen een klein bedrijf waar iedereen alles deed. In die tijd werden de cameramensen ingehuurd. Nu hebben we er veertig in dienst. Een vaste ploeg is waardevol omdat je weet wat je aan elkaar hebt. Je kent elkaars goede en slechte kanten, dat is belangrijk bij teamwork.

'Pas de laatste zeven jaar heb ik het gevoel dat ik me helemaal kan concentreren op mijn onderwerpen, dat alle dingen eromheen me niet meer opslokken en afleiden. Ik heb vooral in de sporthoek gezeten omdat ik daar gevoel voor heb. Bij de kapper hoor je mensen over jouw werk praten. Het is heerlijk om emotie over te kunnen brengen.

'Je zit met een kabel aan de regiewagen vast en de regisseur bepaalt wanneer je actual staat. Als dat rode lampje op jouw camera brandt, weet je dat er miljoenen mensen kijken bij een evenement als het EK-voetbal. Als je iets fout doet, ziet iedereen dat, het kan niet over.

'De doelpunten moet je hebben. Je moet een bal ruimer volgen om het scoren niet te missen. Kadreren is dan minder belangrijk.

'In het begin wilde ik dat de regisseur zo veel mogelijk mijn beelden gebruikte. Nu heb ik dat veel minder. Als ik iets kan afschermen met mijn camerawerk waardoor anderen meer risico kunnen nemen, geeft me dat net zo veel voldoening. Ik begeleid veel jongeren, het is mooi om ze te zien groeien.

'Wij zijn gespecialiseerd in mobiel maatwerk. Overal waar een studio op wielen moet worden opgezet, doen wij dat.'

Peter verdient negenduizend gulden bruto per maand. Hij wil in de toekomst graag sportregie gaan doen. 'Het zou een logische stap zijn na vijftien jaar werken met hele goede regisseurs.

'Mijn ouders waren marathonschaatsers, het zijn echte sportliefhebbers. Ik ben geboren op 10 oktober 1964, terwijl mijn moeder op de televisie naar de opening van de Olympische Spelen van Tokio lag te kijken. Het was voor mij een superkick toen ik dertig jaar later in Lillehammer de opening van de Olympische Winterspelen mocht draaien. Ik stond daar met kippenvel op mijn armen en waterige ogen. Daar kan ik heel goed mee werken hoor.'