Wel naïef om in Lech te gaan skiën

Op welke manier kan de Nederlandse bevolking nog uiting geven aan haar bezorgdheid over de vorming van een regering met extreem-rechts in Oostenrijk, wanneer haar visitekaartje, de vorstin, zich feestelijk laat onthalen en Lech?...

Plezier

De kranten staan terecht vol met artikelen en ingezonden stukken over de situatie in Oostenrijk en hoe nu te handelen. In gesprek blijven en de nieuwe regering een kans geven, of juist isoleren en boycotten, dus ook niet daarheen met vakantie gaan. Maar ik mis een aspect.

Kijk, ik ben tot de ineenstorting van de regimes aldaar nooit in de Oostblok-landen geweest. Evenmin heb ik ooit Franco-Spanje bezocht, en wel om de simpele reden dat ik voor mijn plezier op vakantie ga en mij eenvoudigweg niet lekker voel in een land waar de gang van zaken me niet bevalt. Daarom ga ik voorlopig dus ook niet naar Oostenrijk. En ik zou willen dat de koningin datzelfde gevoel had.

AKERSLOOT C.J. Kuyper

Omboeken

Natuurlijk gun ik onze koningin haar skivakantie. Er zijn immers zoveel skigebieden. Geweldig ware het geweest, wanneer zij haar reis omgeboekt had voor een zonvakantie in Eilat. Haar keus voor Oostenrijk schiet vele landgenoten in het verkeerde keelgat. Ze kon erop rekenen dat haar aanwezigheid direct in Oostenrijkse zin gebruikt werd. Jammer dat onze regering het niet aandurfde haar te wijzen op de mogelijke consequenties van die keus.

DEN HAAG

J.S.W. Toebes-Ruitenberg

Signaal

De vraag óf Beatrix wel of niet had moeten gaan is achterhaald. Het antwoord nu luidt namelijk: als we nú een duidelijk signaal willen geven, moet zij (Kok?) alsnog haar vakantie onderbreken. Dat heeft pas effect en dan zijn we meteen van die propaganda af.

Nu staan we er fraai op in Europa en de rest van de wereld, dus waarom niet alsnog terugkeren? Dan pas zet je Haider voor schut. En al die Nederlanders die daar op vakantie zijn? Rustig laten zitten, want dat heeft lang niet zoveel impact als Beatrix.

VELSERBROEK W. v. Norden

Zorgwekkend

Democratie is niet zozeer een kwestie van de meeste stemmen gelden, maar vooral van verdraagzaamheid, respect en vrijheid van meningsuiting. Ik leefde in de veronderstelling dat voor dat laatste recht alleen een uitzondering werd gemaakt voor leden van het Koninklijk Huis. Nu blijkt echter dat ook leden van de PvdA-fractie en politiecommissarissen in het openbaar hun mond moeten houden (de Volkskrant, 9 februari).

Vooral het nieuws dat sociaal-democratische(!) Kamerleden niet mogen discussiëren over een politiek gevoelige (privé?) reis van ons staatshoofd is zorgwekkend. Zo'n verbod geeft niet bepaald blijk van een democratische gezindheid, terwijl juist een politieke partij toch een voorbeeldfunctie binnen onze parlementaire democratie zou moeten vervullen! Vanwaar die angst bij ministers en fractieleiders voor een (openbaar) debat? Angst voor onwelgevallige argumenten?

UTRECHT J. van Bree

Praten

Toen mijn vrouw en ik enkele jaren geleden met onze kinderen op skivakantie in Oostenrijk waren, werden wij geconfronteerd met een hoteleigenaar die, naarmate hij meer bier op had, luidruchtiger zijn voorliefde voor het (neo)fascisme bezong. Ik schatte hem op zestig jaar en hij moet de oorlog dus aan den lijve meegemaakt hebben. Weinig van geleerd, dacht ik. Het was tegelijkertijd bevestiging van een vooroordeel dat Oostenrijkers nogal eens fascistoïde neigingen hebben. Onze eerste reactie was: dit is de laatste keer Oostenrijk.

In de discussie over wat te doen om (ook een democratisch gekozen) regering aan het verstand te brengen dat racisme en vreemdenlingenhaat niet getolereerd worden, valt mij op dat er twee manieren zijn die beide hetzelfde doel nastreven. De een zegt: isoleren. De ander zegt: wel protesteren, maar blijven praten. Ik kies voor de laatste optie. Dat is de enige manier om te blijven communiceren en invloed uit te oefenen. Als in de toekomst mocht blijken dat Haider en de zijnen de daad bij het woord voegen, is het nog vroeg genoeg voor isolerende maatregelen.

BILTHOVEN Frans Poot

Uitgemolken

De Nederlandse vorstin in Oostenrijk, ondanks alle waarschuwende geluiden. Een gebeurtenis die zoals voorspeld (logischerwijs) uitgemolken wordt door de Oostenrijkse autoriteiten. Ieder hooggeplaatst persoon die zich in Oostenrijk vertoont, doet af aan het internationale streven isolatie te bewerkstelligen.

AMSTERDAM Astrid Boshuisen

Koud

Zo goed als zij zich informeert en voorbereidt, de meest bizarre hoeden draagt om de waardigheid van staatshoofd te onderstrepen, al die moeite en inspanning en dan niet begrijpen dat het in Oostenrijk te koud is om op verhaal te komen.

APELDOORN R. van Helmond