Uit winnend vakblad walmt de geur van cafetaria

Snackkoerier, een vakblad voor cafetaria-houders, is vorig week uitgeroepen tot het beste vakblad in Nederland. Een van de belangrijkste verdiensten van het blad is, zo blijkt uit het juryrapport, dat het dit voorjaar een speciale bijlage in het Turks, Marokkaans en Arabisch heeft gemaakt....

Het vakblad, een uitgave van Elseviers vakbladenuitgeverij Misset in Doetinchem, heeft niets van de glossy magazines waarmee ondernemers doorgaans bestookt worden. Het is een simpel opgemaakt blad op krantepapier. Daarentegen blinkt Snackkoerier volgens de club van tijdschriftuitgevers Notu, uit in doelgroepgerichtheid en 'bladmix'.

Snackkoerier 'ademt van de eerste tot de laatste pagina de sfeer van het vak', aldus het rapport. Een van de juryleden, hoofdredacteur van het intellectualistische vakblad InterMediair stelde: 'De teksten zijn zelfs voor mensen zonder opleiding goed te volgen. Als ik ooit een snackbar begin, neem ik een abonnement.'

De Notu-prijs, een bedrag van 25 duizen gulden, is een duidelijke opsteker voor het winnende vakblad. In de journalistieke pikorde scoren vakbladen toch al laag, maar veel vakbladjournalisten halen op hun beurt hun neus op voor de cafetaria-sector. Intussen pleit Snackkoerier op de voorpagina onverstoord voor een campagne voor Nieuwe Frites, een campagne die, in navolging van Nieuwe Haring, frites gemaakt van nieuwe aardappelen moet promoten.

Snackkoerier heeft een oplage van 8500 exemplaren. Volgens hoofdredacteur Ubel Zuiderveld zijn er in Nederland ongeveer 2200 allochtone ondenemers in de snacksector, onder wie eigenaren van een shoarma-zaak. Voor hen is zo'n vertaalde uitgave een uitkomst. De speciale editie heeft Misset geen geld gekost of opgeverd, maar Zuiderveld verwacht dat er volgend jaar meer van dergelijke uitgaven zullen komen.

'Ik snap ook niet dat een krant als het Rotterdams Nieuwsblad nog niet aan zoiets begonnen is', aldus Zuiderveld. 'Er is volgens mij echt behoefte aan. Veel Turken en Marokkanen lezen de kranten uit hun geboorteland, maar over hun dagelijkse omgeving lezen ze niets.'