'Het leger liet die pro- Mubarakgasten door'

Robert Goddyn, Nederlands fotograaf, staat er de hele dag met zijn neus bovenop. De zwaarste gevechten tussen aanhangers en tegenstanders van president Mubarak vinden woensdagmiddag en -avond in Caïro plaats tussen het Nationaal Museum, aan de westzijde van het plein, en het blok gebouwen daar vlak tegenover. Daarin, in het straatje Merit Basha, zit zijn hotel. Goddyn zit op de vijfde etage. Hij ziet alles.

'Die gasten van Mubarak zitten nog steeds hier boven m'n hoofd, op het dak van het hotel', zegt hij met sappige Haagse tongval, om half tien 's avonds, door de telefoon naar de andere kant van het plein, waar de Volkskrant zit. 'Ik kan ze horen lopen. Ze slopen het hele dak, zodat ze stukken steen naar beneden kunnen gooien, op de anti-Mubaraklui. De hele dakgevel is al gesloopt. Op het blok hier tegenover zitten ze ook.

'Ik zit precies op de grens van pro en contra. De pro's hebben vanmiddag zes vrachtwagens overdwars gezet. Daarachter staan ze al de hele tijd en bekogelen de anti-mensen op het plein. |

'Jezus, ik ruik nu ook brand. Als het maar niet de legertruck hier onder mijn raam is, anders moet ik nog m'n hotel uit. Even naar het balkon.' (Komt 20 seconden later terug). 'Nee, niks aan de hand, het was de truck een stukje verderop.

'Het punt is dat ik m'n hotel helemaal niet uit kan. Het straatje hier is doodlopend, dus ik kan alleen in de richting van het plein. Ik heb het wel gezien hier. Als ik geen foto's kan nemen, heeft het voor mij geen zin om te blijven. De hoteleigenaar kwam zeggen dat ik geen foto's mag maken vanaf het balkon, anders gaan ze ook nog naar het hotel gooien.

'Vanmiddag zag ik een fotograaf, die was lijp, die stond daar beneden gewoon foto's te nemen. Ze hebben de camera tegen z'n oog geschopt. De pro-Mubarakmensen lijken het nu ook op journalisten gemunt te hebben. De ploeg van de BBC zit hiernaast. Die pro-Mubarakgasten hadden ze op straat te pakken gekregen. Ik ben naar die legercommandant gegaan om te zeggen dat hij die BBC-mensen moest helpen. Hij heeft ze weer vrij gekregen.

'Verder doet het leger helemaal niks. Ze staan langs het hek van het Nationaal Museum en kijken naar het vechten. Ze hadden hun tanks overdwars kunnen zetten, hier en bij de fly-over verderop, om de pro-Mubarak mensen tegen te houden. Dat hebben ze niet gedaan.

'Het gekke was dat de stoet van pro-Mubarak mensen eerst vast stond bij de tv-toren, achter het Ramses Hilton. De speciale legerbrigade met de rode helmen hield ze daar tegen, rond de middag. Ik kwam er langs toen ik op weg was naar de Nederlandse ambassade op Zamalek, het eiland in de Nijl. Ik moest een foto maken van de ambassadeur, voor bij een artikel 'Onze man in Caïro'.

'Toen ik terugkwam, zag ik dat de pro-Mubarakmensen gewoon werden doorgelaten. Ze trokken naar het Tahrirplein. Daar stelden ze zich op op de vrachtwagens die daar stonden. Ze hadden foto's van Mubarak en Egyptische vlaggen. De hele anti-Mubarakmeute, die natuurlijk met veel meer was, stond daar vlak tegenover. Zo hebben ze een hele tijd naar elkaar staan schreeuwen en vuisten ballen. Het leger deed niks.

'Na een uur begonnen anti-Mubarakmensen stenen naar die andere gasten te gooien. Die gooiden natuurlijk terug. Daarna zijn ze niet meer opgehouden met gooien, het gaat nog steeds door. Het rare is dat ze af en toe ook gewoon met elkaar gaan praten, pro en contra, en dan staan ze elkaar te zoenen.

'In het begin waren er te weinig stenen. Dus dan had de ene partij niks meer, maar dan gooiden de anderen stenen, dus kregen ze vanzelf weer een voorraadje om terug te gooien.

'Om een uur of vier kwam er opeens veertig paarden het plein op, en kamelen en karren met paarden ervoor. Dat waren pro-Mubarakmensen, die waren zeker nog van plan aan de de demonstratie mee te doen. Toen ze zagen dat er stenen werden gegooid, hebben ze rechtsomkeert gemaakt.

'Ik heb ook molotovcocktails gezien, ze probeerden auto's in brand te steken. En er is geschoten, door de pro-Mubarakmensen, het leger heeft bijna niet geschoten. Hé, d'r wordt nu ook weer geschoten. Hoor maar. (Houdt telefoon bij het raam.) Hoor je wel?

'Hoe het er nu uitziet, joh, dat wil je niet weten. Het lijkt of de hele straat los ligt. De pro's staan inmiddels wel een meter of vijftig verder van het plein af, dus het lijkt of ze iets worden teruggedreven door de anti's. Dat is mooi, want als ze nóg iets verder teruggaan, komt de deur van mijn hotel vanzelf achter de linie van de anti-Mubarakmensen te liggen. Met die anti's kan ik wel uit de voeten, dus dan kan ik er uit. Ik denk dat ik om een uur of vier morgenochtend maar probeer weg te komen.'