De 130-kwestie geeft het CDA smoel. En dat kan de partij goed gebruiken

Plots was daar CDA-Kamerlid Sander de Rouwe. Op 14 december, in de ochtendjournaals. Hij had een boodschap: die 130 kilometer per uur, die komt er niet. Althans, niet op wegen die daarvoor moeten worden aangepast. Terwijl VVD-minister Schutlz van Haegen de plannen om op 60 procent van de Nederlandse snelwegen tot een maximum snelheid van 130 te komen, twee weken daarvoor nog zo enthousiast had bekendgemaakt.

Coalitiepartner VVD was not amused, gedoogpartner PVV evenmin. 'Mister asfalt' van de VVD Charlie Aptroot snapte er niets van. Hij zei in het Parool: 'Ik vind het behoorlijk flauw. Het is een afspraak in het regeerakkoord. Als je iets wil veranderen, overleg je samen en zeg je niet eenzijdig op. Het is niet fraai. Ik begrijp niet waarom het CDA is gedraaid en wil het ook niet weten. Het lijkt ook wel of de stemming is dat iets leuks voor automobilisten niet mag.'

Verzet
Maar bij het CDA zijn ze juist heel blij met hun eigen standpunt. Het is een onderwerp waarop de partij zich kan laten gelden, publiciteit kan genereren. Een tastbaar onderwerp, waar iedereen een mening over heeft. En waarbij het CDA mooi kan meevaren op de steeds groter wordende golf van verzet tegen de 130-plannen.

Tegenover de vrijheid van de VVD - de automobilist moet niet worden bekneld door onzinnige regeltjes! - stelt het CDA een meer paternalistische rol: de overheid moet de veiligheid van de burgers garanderen. Die rol geeft de partij weer wat smoel binnen de crisissituatie waarin het verkeert.

Kerst
Het lijkt erop dat VVD en PVV het CDA dit pleziertje gunnen. De dreigende ruzie is in den minne geschikt. Tweederde van de plannen van Schultz kan gewoon doorgaan, éénderde van het wegennet waarop harder gescheurd zou kunnen worden, komt pas later aan de beurt. Met die oplossing is Aptroot 'heel tevreden', zei hij dinsdag.

CDA tevreden, VVD tevreden, de PVV legt zich erbij neer; het lijkt wel Kerst aan het Binnenhof.