*

 
dossier

Verkiezingen

Campagne voeren doe je zó

Door Jean-Pierre Geelen − 24/02/10, 19:58

Zoals politici zijn, zo zijn hun filmpjes. Onberispelijk en soms lekker gek.

  • Campagnefilmpje van de PvdA in Dordrecht. (YouTube)

Dus dáár heeft de Specsavers zijn afzetgebied: in de lokale politiek. De kekke bril is hét stijlkenmerk van de lokale partijtijger, zo leert een blik op willekeurige campagnefilmpjes die lokale partijen en afdelingen maakten voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. De gemiddelde gemeentelijke politicus is een man of vrouw van middelbare leeftijd. Niet al te modieus of uitgesproken gekleed – geruite blouse, jasje, dasje; het is vooral die bril die iets van visie moet verbeelden. Uitgesproken. Beslist. Een tikje eigenzinnig, maar niet té. Redelijk – dat vooral.

[VIDEO]

Zoals de politici zijn, zo zijn hun filmpjes. Onberispelijk meestal, maar ook fantasieloos, soms met monologen waarin de machteloze sprekers hun tekort aan charisma trachten te compenseren met extra nadruk op ‘hun’ trefwoorden.

Zoals in het filmpje van de ChristenUnie in Stadskanaal, waarin partijgenoten een blauwe (lekker gek!) caravan voorttrekken. Op z’n Bob Dylans houden de hoofdrolspelers witte vellen papier voor zich met woorden die in het begeleidende praatje terugkeren. ‘Stabiel’. ‘Betrokken’. ‘Mensen’. ‘Dienstbaar’. ‘Bijbel’.

Dit alles uitmondend in de apotheose: ‘De ChristenUnie wil een gemeente waar het goed wonen, werken en leven is’. Welke partij of kiezer zal het met ze oneens zijn?

]]>

Erg populair is het genre campagnefilmpje nog niet: op YouTube heeft het gemiddelde spotje tot nu toe hooguit een paar honderd kijkers getrokken.

De vaste ingrediënten van het genre: een steeds terugkerend muziekje (niet te wild, niet te gek): Brian Adams, gitaarklanken, een housedeuntje. En met alle respect voor hun inzet en overtuiging: aan een zekere klunzigheid weten de meeste politici en filmmakers op lokaal niveau niet te ontsnappen. De gemiddelde (er zijn gelukkig uitzonderingen) lokale politicus is een betrokken, goedbedoelende medeburger, die zich iets te graag lijkt te spiegelen aan de grote landelijke voorbeelden, maar in werkelijkheid nog niet in hun schaduw kan kunnen staan.

Een van de – in verschillende opzichten – treurigere dieptepunten is het filmpje van Lokaal Veenendaal. Vermoedelijk opgenomen met één niet al te kostbaar videocameraatje uit het privé-bezit van een der deelnemers, met dito geluidskwaliteit. Er klinken stuwende, vermoedelijk als dreigend bedoelde strijkersklanken. In beeld zijn de grootheden van Lokaal Veenendaal, voor een winkelcentrum, een fietsenstalling. Zij pleiten voor cameratoezicht op jongeren, ‘maar óók voor opvang voor de hangjeugd’.

Kandidaat Mila Jansen (spijkerjasje) spreekt in uitgeschreven volzinnen die wemelen van het fantasieloze woordgebruik waarin politici vaak zo uitblinken. Jansen voor een betonnen gebouw met donkerblauwe kleurvakken: ‘U ziet hier achter mij de nieuwbouw van het CSV. Wij zijn ontzettend blij dat het er na heel veel tegenslagen uiteindelijk toch van is gekomen. U ziet echter ook de hoogspanning. Zoals u wellicht wel weet, hebben wij daar in de gemeenteraad aandacht voor gevraagd.’

Hear, hear.

]]>

Het is een traditie die ook door relatieve nieuwkomers klakkeloos wordt gekopieerd. In gebrekkig Nederlands en onder een jazzy deuntje spuit Khalid Ahmed Chandry zijn uit het hoofd geleerde volzinnen namens zijn Haagse fractie van de Nederlandse Moslim Partij. Een ‘tegengeluid tegen de ongefundeerde aanvallen tegen de islam en de moslims’.

Ook Trots op Nederland afdeling Tilburg kan nog wel een degelijke regisseur of scenarist gebruiken: het spotje waarin lijsttrekker Joost van Puijenbroek (bruin colbertje, gestreept sjaaltje omgeknoopt, bril) optreedt, is een langgerekte monoloog vanaf een balkon met stadszicht. John Mayers onberispelijke Clarity klinkt op de achtergrond, en Joost van Puijenbroek prevelt volzinnen waarin het wemelt van ‘denken in creatieve oplossingen’ en ‘ondernemerschap’ dat bij TON ‘hoog in het vaandel’ staat.

Het staat nogal haaks op de muziek van de leader: een opgewekt fluitdeuntje, vergezeld van de zin ‘Tilburg heeft iets te kiezen’ – een feitelijke constatering die elke partij had kunnen gebruiken. Het is dan ook een holle kreet.

]]>

Het kan ook geanimeerder. De VVD afdeling Leeuwarden deed een poging met enkel animatie en geschreven tekst. ‘Het gebeurt in Leeuwarden’, is hier de holle kreet die de kijker het spotje in moet trekken. Er klinkt gezellige hoempa-muziek, overgaand in een light-versie van house. Er volgt een parade van kreten, vragen en feiten, aangevuld met tekeningetjes en grafiekjes. ‘Uw dochter van 15 moet toch veilig over straat kunnen?’

Het is een verdienstelijke poging, de art-director heeft duidelijk zijn best gedaan er een vrolijke, opgeruimde boel van te maken. Maar helaas: het spotje gaat ten onder aan loodzware ambitie. In de 3.35 minuut die het filmpje duurt, raak je halverwege de draad al kwijt. Hier worden hele beleidsnotitites gecommuniceerd, over criminaliteit, blauw op straat, het MKB, de OZB, lokale lasten en parkeertarieven -- waardoor uiteindelijk niets blijft hangen.

]]>

Hoe het wél kan, toont de PvdA in Dordrecht. Het gaat hier even niet om de partij, maar om het filmpje als filmpje. De twaalf kandidaten van de afdeling lieten elk een filmpje maken van een minuut lang. Genoeg om een korte boodschap helder over te brengen, zo blijkt. Vooral het spotje van kandidaat Viona Versluis springt eruit. Niet voor niets werd die door juryleden Mei Li Vos (Kamerlid voor de PvdA) en filmer Eddy Terstall deze week gekozen als winnaar van een wedstrijd die de landelijke PvdA had uitgeschreven.

Versluis maakte een klassieke mini-slapstick in zwart-wit, met alle bijbehorende vormeisen: de tingeltangelpiano, schokkerige bewegingen en tekstbordjes die moeten verbeelden wat de hoofdpersoon zegt. Dat gaat over een nu nog troosteloos braakliggend terrein in Dordrecht: de Stadswerven. ‘Hier moet wat mee gebeuren’, ‘zegt’ Versluis in het filmpje: ‘Bioscoop’, ‘Stadscamping’ of ‘Strand’.

Het vrolijke filmpje onderstreept binnen één minuut de al even vrolijke perspectieven die Versluis schetst, met even aanstekelijke lach. Raak: boodschap helder. Campagne voeren doe je zó.

]]>

mailIcon print |