Federer op zoek naar records om eigen genialiteit te onderstrepen

Een grandslamtitel winnen zonder een set te verliezen, lijkt een bespottelijke opdracht en het was bij de Australian Open sinds 1972 (Ken Rosewall) niet meer vertoond....

Fernando Gonzalez wordt in Chili vereerd als de man met een hand van steen, maar tegen de goddelijke touch van Federer was ook hij niet bestand. Misschien was de finale in de Rod Laver Arena een echte wedstrijd geworden als Gonzalez op 5-4, 40-15 in de eerste set een van zijn twee setpoints had benut.

Maar juist op die zeldzame momenten dat Federer werkelijk wordt uitgedaagd, staat de tovenaar in hem op. Bijna achteloos zette de nummer één van de wereld een tandje en tot zijn verbijstering werd Gonzalez nota bene op zijn sterkste wapen uitgedaagd.

Iedereen in het circuit weet dat je van de forehand van Gonzalez moet afblijven. Met dat wapen kan de nummer 9 van de wereld kraters in de baan slaan, zeker ‘inside out’ vanuit de backhandhoek. Toch besefte Federer op het cruciale moment in de partij dat hij Gonzalez juist op zijn forehand moest bestoken.

Je verzint het niet en toch durft Federer het aan om zijn tegenstanders op hun favoriete terrein te bestrijden. Te geforceerd wilde Gonzalez om zijn backhand heenlopen om de eerste set te verzilveren. Prompt miste hij met zijn forehand. Het was al een wonder dat Gonzalez er nog een tiebreak uitsleepte, waarin Federer na vier gemiste setpoints de beslissende demarrage plaatste.

De volgende twee sets waren een formaliteit voor Federer, die bij de huldiging al lachend aankondigde dat hij niet zo emotioneel zou reageren als in 2006. Het was immers al zijn zevende grandslamfinale op rij, zelfs voor Federer begint het te wennen.

Heel ver weg, in zijn eigen universum, filosofeert Federer over nieuwe records die zijn genialiteit nog meer zullen onderstrepen. Het is voor de tenniswereld om moedeloos van te worden, maar de 25-jarige Zwitser kan slechts één manier verzinnen om zijn verbluffende triomftocht in 2006 (17 titels, 3 slams) te overtreffen.

Na de tiende grandslamtitel voor Federer, alweer de derde bij de Australian Open, ontbreekt alleen Roland Garros nog op zijn palmares. Winnen op het gravel van Parijs is niet alleen de ultieme droom voor de aanvoerder van de wereldranglijst; het brengt tevens een onmogelijk lijkende missie dichterbij: de Grand Slam.

Rod Laver was de laatste tennisser die in 1968 alle vier grandslamtoernooien in één seizoen op zijn naam schreef. In het proftennis leek het uitgesloten dat iemand in een jaar nog eens de complete verzameling zou opeisen.

Andre Agassi voegde zich in een illuster rijtje door op alle ondergronden een grandslam te winnen, maar de vorig jaar gestopte Amerikaan deed het niet in één seizoen.

Als iemand records kan verbeteren die voor de eeuwigheid lijken bestemd, is het Federer. Hij werd zondag wakker met de benauwende gedachte dat hij sinds zijn eerste grandslamtitel op Wimbledon in 2003 alweer de tiende hoofdprijs kon ophalen. ‘Ik schrok er zelf van, ik zou voor één grandslamtitel hebben getekend.’

Met 14 grandslamtitels leek Pete Sampras, die de helft op Wimbledon veroverde, nooit meer in te halen. Maar in dit tempo heeft Federer het Amerikaanse fenomeen in 2008 al uit de geschiedenisboeken geschrapt. ‘Het is ongelofelijk dat ik records breek die zo lang hebben gestaan. Toch zou ik mezelf niet de beste speler aller tijden willen noemen.’

Federer verwees naar de 109 toernooizeges van Jimmy Connors, waarbij zijn 46 titels schril afsteken. Maar Connors tenniste tot zijn 40ste en op die leeftijd zal Federer zeker worden geëerd als de grootste speler, die de tennissport ooit heeft voortgebracht.

In Melbourne manifesteerde Federer zich wederom als een icoon, die als Tiger Woods in het golf en Michael Jordan vroeger in het basketbal zijn sport een nieuwe dimensie geeft. De dominantie van Federer verveelt ook geen moment, omdat hij als geen ander de schoonheid van het tennis verbeeldt.

Zo hield hij na zijn sublieme optredens in Melbourne een warm pleidooi voor de eenhandige backhand. Als je Federer heet, kun je er mee schilderen als Rembrandt.