‘Inky’ de Bruijn sluit loopbaan af

De negende olympische medaille komt er definitief niet. Viervoudig olympisch kampioene Inge de Bruijn beëindigt per direct en officieel haar zwemloopbaan....

‘Mijn carrière is af’, zo verpakte zij maandag de mededeling over haar vaarwel van de zwemsport.

De Bruijn deed haar ontboezemingen in een interview met het Algemeen Nederlands Persbureau. Ze verklaarde zich met haar 33 jaar ‘inmiddels een oma in het zwemmen’ te voelen.

Andere uitspraak: ‘Mijn lichaam herstelt ook niet meer zo goed als vroeger. Anderen hebben inmiddels het stokje al overgenomen.’

De beste Nederlandse zwemster uit de geschiedenis leek met het vraaggesprek duidelijkheid te willen scheppen aan de vooravond van de WK in Melbourne. Dat is het tweede mondiale langebaantoernooi op rij dat de Barendrechtse gaat missen.

In 2003 zwom ze voor het laatst een WK. In Barcelona werd ze toen op de kortste afstanden (50 meter) van de vlinderslag en vrije slag nog wereldkampioen. Een jaar later reikte ze tot olympisch goud in Athene.

Na dat succes op de 50 meter vrij, op de slotdag van het zwemtoernooi, werd ze niet meer in een wedstrijdbad aangetroffen. Ze liet zeven grote internationale toernooien op rij aan zich voorbijgaan.

Het leek alle volgers daarom logisch dat De Bruijn zou stoppen. Sommigen namen zelfs voetstoots aan dat ze reeds was gestopt. Maar Inky, haar Amerikaanse koosnaam, bleef de beslissing uitstellen.

In april 2005 – de Nederlandse pers was opgetrommeld voor een belangrijke mededeling – kondigde ze aan dat ze een jaar zou stoppen. Na 2006 werd niets meer van haar vernomen.

Een telefoontje van olympisch chef de mission Charles van Commenée – een alles of niets-poging – had niet het gewenste effect. Van Commenée kon haar niet vermurwen terug te keren voor de Zomerspelen van Peking, in 2008.

Maandag ging De Bruijn in het interview in op de moeite die ze had gehad om definitief een punt achter haar loopbaan te zetten.

‘Ik heb het steeds voor me uitgeschoven, want het is de moeilijkste beslissing die ik ooit heb moeten nemen (...). Het was lang wikken en wegen, maar ik heb een keuze gemaakt. Het voelt goed zo.’

De zwemster heeft inmiddels een leven na het zwemmen opgebouwd. Ze trad, met succes, op in tv-programma’s als Dancing with the Stars en Peking Express.

Bij de WK, deze maand, zal ze voor de NOS-televisie een bijdrage leveren. Ze speelt bovendien een tijdrovende rol in het schnabbelcircuit, met motivatiespeeches. Het weekblad Nieuwe Revu schatte haar verdiensten in die sector onlangs op 370 duizend euro. Verder is ze onder meer ambassadrice van stichting KiKa (Kinderen Kankervrij).

Nu het hoge woord eruit is, kan Inge de Bruijn de Nederlandse zwembond op de stoep verwachten. De KNZB wil – het liefst bij de Europese titelstrijd van volgend jaar in Eindhoven – nog altijd op een ordentelijke manier afscheid nemen van de vrouw die nog steeds twee wereldrecords in haar bezit heeft. De Bruijn is houdster van de beste prestaties op de 50 meter vrij (24,13 seconden) en de 100 vlinder (56,61). Beide recordtijden zijn bijna zeven jaar oud.

Ze dateren van de Olympische Spelen van Sydney, met driemaal goud het hoogtepunt uit de loopbaan van De Bruijn. In dat gouden jaar 2000 zwom ze liefst elf wereldrecords.