de site van

Faas Wilkes met bal aan voet onstuitbaar

Van onze verslaggever Robèrt Misset − 16/08/06, 02:46

Zo heel vaak heeft het ‘Gouden Binnentrio’ van het Nederlands elftal niet samengespeeld, zegt Kees Rijvers. Tussen hem en Abe Lenstra klikte het niet zo....

Faas Wilkes in actie. (ANP)
De voetbalschoenen waarop Faas Wilkes in 1963 speelde voor Xerxes uit Rotterdam hebben woensdag een ereplaats in het Nationaal Bevrijdingsmuseum 1944-1945 gekregen, aldus een woordvoerder. (ANP)

Je had wel een probleem als je Wilkes aanspeelde, vertelt oud-bondscoach Rijvers. ‘Hij was zo snel met de bal aan de voet dat niemand hem kon bijhouden. Faas moest een combinatie met mij zelf afronden, want zo vlug als hij kwam ik niet voor het doel.’

Het waren de jaren na de Tweede Wereldoorlog, toen een bondscoach niets te vertellen had. Rijvers: ‘Zo’n baasje van de keuzecommissie hield met een aardappel in zijn strot een verhaal dat wij niet serieus namen.

‘We zochten het zelf wel uit op het veld. Wilkes was met zijn dribbels en zijn geweldige schot een verrijking voor elke ploeg. Hij was echt heel goed. De Belgen zetten steevast drie man op hem en dan nog was hij niet te houden.’

Het Gouden Binnentrio was al een begrip toen Wilkes in 1948 met Oranje door Engeland werd uitgeschakeld op het olympische toernooi in Londen. Een jaar later werd Wilkes na Bep Bakhuys de tweede Nederlandse profvoetballer, toen hij voor het destijds enorme bedrag van zeventigduizend gulden een tweejarig contract tekende bij Inter Milaan.

Rijvers volgde het voorbeeld van Wilkes door in Frankrijk te gaan voetballen. De dissidenten kenden de gevolgen: ze werden door de KNVB verbannen. ‘We werden zo ongeveer als landverraders beschouwd’, zegt Rijvers. Nadat het profvoetbal ook in Nederland was ingevoerd, maakte Wilkes in 1956 zijn rentree in Oranje.

Veel contact had Rijvers niet met Wilkes. ‘Faas was een westerling. Ik zat als Brabander in een groepje met Jan Notermans en Jan Klaassen. Ik ben als trainer altijd in het voetbal gebleven. Faas en zijn vrouw beheerden een modezaak, dat paste beter bij hem.’

Veertig jaar had Rijvers zijn voormalige teamgenoot niet gezien, toen een televisiestation de twee leden van het Gouden Binnentrio bij elkaar bracht. ‘We hadden veel meegemaakt en hebben voornamelijk over ons gezinsleven gesproken. Faas was een fijn mens. Nu koester ik de herinnering aan die dag, die is me meer waard dan onze wedstrijden in Oranje.’